Hallo allemaal,
Ik ga kapot van verdriet en schuldgevoelens.
Zondag is mijn grote vriend Bo doodgereden op een meter van ons huis. De elektrische poort is toevallig open gegaan doordat de afstandsbediening in mijn handtas zat en er iets tegen duwde. Hij liep de straat op en werd geraakt aan zijn kopje. Het bloed stroomde uit zijn mondje en hij was (denk ik en hoop ik op slag dood). Het beeld krijg ik niet van mijn netvlies. Hij was 4 jaar. Ik had zo'n speciale band met hem. Ik heb nog 2 andere honden en voel me nu zo schuldig als ik met hen iets leuks doe. Heb de neiging nu meer met hen te knuffelen en bezig te zijn. Maar het voelt niet compleet. Er zouden 3 kwispelende staartjes moeten rondlopen. Ik weet met mijn verdriet geen blijf...

Reageren
















Verschrikkelijk.