Ook ik vind een pup pittig, voor mij wordt het pas echt leuk als ze rond een half jaar zijn.
Pak je papieren agenda en ga alles opschrijven wat je tegenkomt, iedere dag opnieuw, hij deed dat en ik dacht help. Zoveel keer in huis behoefte gedaan, hoe komt dat? Wanneer, waardoor, wat zag ik over het hoofd. Hij bijt in mijn vingers, auau. Kussen gesloopt, hij springt nu zelf op de bank. Veters uit mijn schoenen , Dit soort dingen. Maar ook, wauw vandaag zindelijk in huis. Ik kon hem wel een minuut , of een paar secondes aaien zonder dst mijn handen geperforeerd werden,
Over een paar weken blader je terug en denkt, oh ja, dat is waar ook, tjonge wat zijn we dan al een stuk verder.
En frustraties opschrijven helpt je echt.
Voor mij was het in de avond klaar. Riempje er aan en rust. Ook ik ben dan met mijn weinige energie op. Een goede kennis, gedragstherapeut , raadde mij dit ooit aan. Ze zei, in de avond is het rust. . Niets geen gespeel of geklier meer, gewoon rust. Kluif knabbelen,
En dat heeft mij zo geholpen. Tussen de middag een uur riem er aan zodat ..ik even plat kon, daarna meteen naar buiten, en na het avondeten, pup goed uitgelaten, riempje er aan. En al binnen een paar dagen. Riem eraan, pup onder de bank en slapen. Zo kwam ik de avonden ontspannen door en kreeg ik mijn rust. Want een doodvermoeide en geirriteerde baas heeft een pup niets aan.
Kostte wel een paar riemen, want die heeft ze doorgebeten,, niet om los te komen, want ze bleef lekker onder de bank liggen.
Lijn je haar aan, geef een fijne kluif en , of leg je hand op zijn rug, niet aaien, stil laten liggen, adem in adem uit, en breng de rust zo over op je pup. Het helpt echt. Gaat hij draaien en bijten? Hand weg en verder negeren.