He Fien,
Wat ontzettend vervelend. Ik lees een stukje machteloosheid in je berichten. Super goed dat er hulp komt, want het is niet fijn voor jullie zo'n gespannen situatie steeds in huis. Hier hebben we ook een labradorpup van bijna 6 maanden en ik kan me helemaal voorstellen hoe je constant achter hem aansjouwt. Al heeft Harm totaal geen last van baknijd of beschermingsdrang.. maar Harm heeft er wel ook een handje van alles te pakken wat niet mag, vooral als er een beetje teveel is gebeurd, dus de wandeling was te lang of we kwamen te veel mensen/honden tegen.... Zoals al gezegd wordt, is het heel lastig hier op afstand tips over te geven. Maar omdat je ernaar vraagt ga ik het toch proberen er zijn nog twee kleine tips die me te binnen schieten: soms zetten wij met een ren een deel van de kamer af waar Harm geen kwaad kan, dus waar niets van ons ligt en waar hij nergens bij kan. Daar krijgt ie dan wat van zijn eigen speeltjes of iets te knagen. Dan kan ik even doen wat ik wil of op adem komen en dan moet hij het even echt zelf uitzoeken. Gewoon om te voorkomen dat ik de hele dag achter hem aan loop, wat vermoeiend en frustrerend werkt voor ons allebei.
En het tweede dat me te binnen schiet, als hij iets te pakken heeft loop je naar hem toe om het af te pakken begrijp ik? Wat ik wel eens deed bij Harm is juist zorgen dat hij naar mij toe komt. Harm vindt het namelijk erg leuk om met je pantoffels of slippers ervandoor te gaan en dan is het vooral prachtig als je achter hem aan komt haha. Dus ik ben een hele tijd terug al gestopt met achter hem aangaan/naar hem toe lopen maar ik pakte iets lekkers en ging daar op de grond heel interessant mee doen (niet beschermend maar meer nieuwsgierig zo van wat is dit voor lekkers). De eerste keer had ik wat van zijn brokjes gepakt en een bakje met een klein likje rundvlees paté. Hij stond eerst van een afstandje toe te kijken, ik keek totaal niet naar hem maar alleen naar dat bakje en liet de brokjes daarin vallen en ging er wat mee rammelen en heel enthousiast over praten. De eerste keer duurde het best even, ik denk wel 5 minuten en rende hij ook eerst 2x alleen langs met de pantoffel nog in z'n bek. Alleen om even te kijken wat er zo interessant was. Maar toen ik nog een klein likje van die paté in het bakje deed kon hij de verleiding niet weerstaan en ging hij toch voor het voer waardoor hij naar mij toe kwam en onderweg de pantoffel liet vallen. Terwijl hij smikkelde van het lekkers zei ik heel enthousiast "Goed zo! Gaan we ruilen?" En pakte ik de pantoffel op. Dat heb ik een paar keer gedaan en het ging steeds sneller. Nu heb ik het bakje niet meer nodig maar als hij iets heeft wat niet mag zeg ik "Gaan we ruilen? Kom maar" En dan loop ik naar de kast om iets te pakken, dan heeft ie het vaak al losgelaten en komt ie naar me toe. Maar goed Harm deed het dus meer uit spel dan uit beschermingsdrang of baknijd dus dat is waarschijnlijk wel anders.
Nou het is weer een veel te lang verhaal geworden haha maar dan snap je wel wat ik bedoel hoop ik. En nogmaals, geen idee of deze tips helpen want ik ben er niet bij en ik zie het niet gebeuren. Het zou denk ik wel een opluchting voor je zijn als het lukt voor jullie gezin maar ook voor de pup wat rust in te bouwen, hoe je dat het beste kunt doen kun je denk ik het best met de gedragstherapeut overleggen, die kan echt goed met jullie meekijken. Hoe dan ook, heel veel succes! Voel je in elk geval vrij om even je frustratie of hulpvraag hier van je af te schrijven, dat kan ook al wat opluchten.