Volgens mij/hopelijk gaat het vanzelf beter. Toen ik jong was hadden we een herderkruising. Als pup heette ze eerst Lady. En toen begon ze naar ons te happen uit enthousiasme (ik kan me vooral de ochtenden nog herinneren… we renden met ons vieren naar de bank en sprongen daar op, terwijl ze in onze kuiten probeerde te happen, en onze ouders ons op de kop gaven voor het rennen waardoor ze nog drukker werd
al hapte zonder het naar de bank rennen volgens mij ook, omdat ze blij was om ons te zien), en toen hebben we met z’n viertjes besloten dat ze alles behalve een Lady was, maar meer een Tijger, dus dat werd toen haar naam, haha! Ik kan me niet meer herinneren wanneer en hoe het hapte stopte, maar uiteindelijk stopte het
Wat ik wel eens deed toen ik oppaste bij een gezin met jonge hond, en dat die het in zijn bol kreeg; hem even uit laten razen. Ze bewaarden speciaal daarvoor een lege plastic fles, ik tilde kindje van 10 maanden even op en zette deze zittend op het aanrecht terwijl ik er naast stond (omdat het soms wel een paar minuten duurde, en zo spaarde ik mijn armspieren), en de pup/puber vloog als een mafkees achter de fles aan, knagen, dan weer wegslaan. En opeens was alle ‘hyperheid’ verdwenen, even stoom afgeblazen blijkbaar, en dan kon ik het kind weer op de grond neerzetten (ik haalde de fles daarna wel weer weg).
Mijn huidige hond van bijna 6 jaar wordt ook nog wel eens hyper wanneer er (jonge) visite langskomt. Ik houd haar dan of aan de lijn tot ze rustig is, of ik laat haar juist uitrazen met wat speelgoed. Ze is er niet obsessief mee, dus ze doet gek met een bal/kong/touwtje, en opeens is het niet meer interessant, is ze weer rustig, en gaat ze ergens liggen 