" Castratie. Puspiemel is zeker over en dit rijden ook, dit rijden is geen opwimding, of te wel wel opwinding maar sexuele opwnding zoals jij het omschrijft. Hij weet door zijn hormonen niet meer hoe hij zijn lust kwijt moet, of juist wel dus. Maar dit gedrag vind je niets. Begrijpelijk.
Tja, ik weet dat dit hier op dit forum lichtelijk taboe is.
Maar realiseer je ook dat je hond niet gelukkig is met zulke enorme gieren de hormonen, waar hij dus niets mee kan en mag.
Ga naar de dierenarts en leg hem dit probleem voor, kijk wat hij zegt. En denk na,
chemische castratie, .ook een optie, Met chip, ik ben er niet voor, blijft chemische zooi. Mijn hond werd er erg ziek van met veel drinken en incontinentie. Een bijwerking die je alleen vindt als je heel erg goed zoekt, maar een bijwerking die er is en onomkeerbaar kan zijn, gelukkig was het bij mijn hond omkeerbaar. "
Je vergeet misschien 1 ding en dat is dat 9 van de 10 dierenartsen castratie zullen aanraden zonder enkele overweging.
Een DA kijkt en vraagt doorgaans niet verder.
Voor mij is castratie of sterilisatie geen gevoelig dingetje. Alle teven waren hier gecastreerd, vooral vanwege de zwaarder wegende gezondheidsvoordelen.
Onze vorige reu is geholpen vanwege zijn abnormale intolerante gedrag richting soortgenoten, dit na een enkele chemische castratie.
Teun is een onzekere hond, een castratie gaat dit absoluut niet beter maken, sterker nog, het zal zeer waarschijnlijk nog erger worden. Ik weet niet hoe Nero qua karakter in elkaar steekt, of hij zelfverzekerd is of niet. Daar zou het bij mij vanaf hangen of ik hem zou laten castreren of niet. Een castratie is onomkeerbaar, dan liever eerst chemisch.