Onze pup is inmiddels 14 weken en het gaat met ups en downs. We zijn (met twee jonge kinderen (7 en 3)) nog steeds een beetje een ritme aan het zoeken. Sommige dagen gaat het heel goed en andere dagen wat moeizamer.
- Eva springt tegen onze jongste op en bijt dan in zijn haar. Hier schrikt onze jongste erg van. We zijn al flink aan het trainen om opspringen af te leren door het te negeren en als ze op vier poten staat te belonen. Hebben jullie nog andere tips?
- als ik Eva corrigeer (ze beet vandaag in de stoelpoot) dan zeg ik 'nee' en begint ze hard te blaffen.. Met elke correctie zelfde resultaat. Enig idee wat ik hiermee kan?
- Wat is een goede manier om een hond blaffen af te leren? Negeren lijkt weinig op te leveren. We hebben nu in een flesje stuivers gedaan (advies vond ik op internet) en daar schud ik mee. Resultaat is dat ze nog harder blaft.
Dat het samenleven met een pup met ups en downs gaat, is geheel normaal. Opvoeden en samenleven is nu eenmaal geen strakke, rechte baan maar eerder een hobbelig pad, hahaha.
Het is altijd zoeken, uitproberen, tegen grenzen botsen, succes boeken,... Met vallen en opstaan, zo vinden jullie gaandeweg jullie draai wel. 
Wat de andere vragen betreft: kijk naar haar emotie en de ruimere context. Wanneer springt ze tegen je kind?
Als je kind druk is, rondrent, roept of gilt? Als de hond zich verveelt? Als de hond opgewonden is na een spelletje? Uit blijdschap omdat ze het kindje ziet (bijvoorbeeld in de ochtend)? Enz. Enz. Als je weet wat de aanleiding is, waar de trigger ligt, dan kan je de oorzaak aanpakken en van daaruit werken.
Hetzelfde voor het blaffen: als je hond bijvoorbeeld blaft op momenten dat ze hoog in de opwinding zit, dan zorgt een rammelend potje net voor nog méér opwinding en dus logischerwijze ook voor meer geblaf. Kijk dus altijd naar wat je hond wil zeggen, vanuit welke stemming ze doet wat ze doet.
Ook met je correcties: de pup bijt in de tafelpoot, je corrigeert en ze gaat blaffen. Ook hier kan je je pup leren lezen.
Wat is de reden dat ze in die poot gaat bijten? Verveling? Aandacht willen? Te opgewonden zijn? Een chagrijnige bui? Pijn van tandjes wisselen? Enz.
Door enkel te corrigeren, ga je niet dieper in op de aanleiding. Kijk dus wat er speelt, en ga daarmee aan de slag. Blaffen bij correctie kan verschillende dingen betekenen, zoals bijvoorbeeld: blij zijn met je aandacht (de correctie) en die willen behouden (door te gaan blaffen), maar ook: protest tegen je correctie omdat de hond die niet terecht vindt.
Het is dus niet zozeer het blaffen wat het 'probleem' is, maar het knagen aan de poten waar je naar moet kijken en de achterliggende reden voor moet zoeken. En dan kan je van daaruit aan de slag.