Ik ben zo verdrietig en zo ontzettend bang. 15 jaar is Shep mijn beste vriendin geweest, waarvan 11 jaren alleen wij tweetjee nadat mijn vriend besloot 1 van mijn vriendinnen leuker te vinden. Shep en ik deden alles samen. Ze ging vaak mee werken, samen op vakantie. Spelen met de bal, die was het belangrijkste voor haar. Ik heb afgelopen maandag de da gebeld om afspraak voor thuis inslapen te maken. Dat gaat dus vanmiddag om 16.15 gebeuren. Ik heb nog de hele week getwijfeld want ze eet nog goed en gisteren tijdens laatste boswandeling liep ze nog te genieten. Maar ik heb de afgelopen 2 weken heel eerlijk gekeken en dan denk ik dat ze 20 % van de tijd geniet en 80 % niet. Ze is vaak heel onrustig in huis. Kan niet meer alleen zijn want staat dan constant hijgend naar de deur te staren waar ik ben. Ze is heel onrustig als ik visite heb. En sinds kort op straat angstig, constant stil staan en omkijken. Mijn lieve Shep die altijd heel zelfstandig, sportief en slim was is mijn Shep niet meer. Er zijn vast mensen die nog door zouden gaan want ze eet en wandelt nog. En ik maak deze beslissing niet zomaar want ik ben zo met haar verbonden dat ik bang ben niet zonder haar verder te kunnen. Maar ik houd haar nu bij me voor mezelf en dat is iets wat ik altijd heb willen voorkomen. Het is nog net geen lijden maar wel bijna en dat wil ik voor zijn. Zie in haar oogjes dat ze rust wil maar vast houdt omdat ik haar niet kan missen. Dat heeft zo'n tophond niet verdiend. Maar dit is bijna niet te doen. Weet niet hoe ik deze middag door moet komen. En zo onwerkelijk dat ik hier vanavond alleen zit. Maar Shep was altijd mijn koningin en voor een koningin is het niet waardig dat ze soms minutenlang in het niets staat te staren en uit glijdt en in haar eigen drol valt.


Reageren


















