Beginnershonden

Vanmiddag sprak ik iemand die aangaf geen beginnershond te hebben. Hoewel ik het daar mee eens was, vroeg ik mij eigenlijk af, wat is nu eigenlijk een beginnershond?

Ik kan voor de meeste rassen wel een valkuil bedenken die een beginner mogelijk niet oplossen kan.

Ben benieuwd of er een ras aangewezen kan worden.

Een Nintendo dog 

Ik ben begonnen met een Mechelse herder, Ds. Ze zal voor eeuwig mijn favoriete hond die ik ooit gehad zal hebben, blijven.

Heerlijke persoonlijkheid had ze.

Over het algemeen zijn de labrador en golden retrivee evenals een boomer wel redelijke beginnershonden..

May is mijn 1e hond, een husky. Geschikt? Geen idee, passen we goed bij elkaar ABSOLUUT. Het heeft bij ons in ieder geval niet tot een probleem.geleid.

Echter zou ik mensen over het algemeen wel afraden met een husky te beginnen, of ze uberhuapt te nemen 

Ik denk dat DE beginnershond niet bestaat. Alles staat of valt met jezelf inlezen, tijd en energie stoppen in je hond en tegemoet komen aan wat jou hond nodig heeft. Als je daarnaast openstaat voor andere meningen en wilt blijven leren dan zit je volgens mij wel goed. 

Saar is mijn eerste hond, volgens sommigen ook geen beginnershond maar ik geniet enorm van haar. Tuurlijk zou ik achteraf sommige dingen anders hebben gedaan maar dat is niet erg. 

Edit: goede cursussen en begeleiding van fijne trainers met kennis van zaken heb ik wel echt onmisbaar gevonden haha. 

Mijn eerste hond een duitser herder....daar kan de newfoundlander niet aan tippen....destijds,op zoek gegaan naar een nieuwe huisgenoot, nergens een duitser herder kunnen vinden die me aanstond, en voor de newfoundlander gegaan, een duitse herder die werkt voor de baas, ik werk voor de newfoundlander.   

Zelf vind ik het een onnozele uitdrukking: beginnershond. Want wat impliceert dat? Dat je wil opklimmen naar wat anders, maar je 'lager' moet beginnen dan wat je eigenlijk wenst?

Kies vooral een hond die bij jezelf en je leven past. Dat vind ik een veel belangrijkere boodschap. 

Ik hoorde ook constant dat een mini bull terriër geen beginnershond is, het is voor mij mijn eerste hond. Gaat helemaal prima hier, ze hoort echt zo erg bij ons  

En als ik het even niet meer weet dan lees ik hier mee hahah 

Aan de ene kant vind ik dat beginnershonden niet bestaan. Waar de een makkelijk mee omgaat, daar zal een ander misschien tegenaan lopen. Toch denk ik wel dat er honden zijn die zich makkelijker aanpassen aan een situatie en zich sneller ergens bij neerleggenn. Dat maakt ze dan in dat opzicht denk ik wel makkelijker.  Maar ja, iemand kan het ook al 30 jaar fout aanpakken, dus ervaring zegt ook niet altijd iets. 

Geen idee. 

De beginnershond bestaat niet.

Want in ieder zgn makkelijk ras kan een moeilijke hond zitten.

In een zgn  moeilijk ras kan een super relaxt sociale hond zitten.

Kortom ik denk dat het vooral ligt aan hoe bereidt iemand zich voor, wat verwacht je van een hond en waar kies je dan voor. Zoek een ras die qua beschrijving bij je past en bij je situatie, en  aangeschaft bij een goede fokker,dan heb je de grootste kans op een goede match,

Ik heb een Lhasa.

Hierboven staat een boomer als beginnershond........... (wordt mijn hond meestal voor uitgemaakt), zou ik zeker niet zeggen. Veel boomers bestaan uit kleine gezelschapshondjes gemixt met chihuahua, kleine terriers, pincers, en die kunnen behoorlijk pittig zijn!  En als ik kijk naar mijn Lhasa, hoeveel lol ik er mee heb, maar hoeveel energie er in zit om haar een leuke gehoorzame hond te laten zijn. 

Veel kleine hondjes worden neergezet als makkelijk , maar veel kleine hondjes zijn gewoon niet opgevoed omdat ze zo makkelijk zouden zijn, klein dus niet gevaarlijk, en daardoor veranderen in behoorlijke bijtende en verwende monstertjes. 

De enige Lhasa die ik bij mij  op de training mee heb gemaakt was een enorm bijtend geval, met heel veel klitten want onderhoud was niet meer mogelijk door een trimster, zo erg was het bijten . Want verkijk je als beginner  niet op het  vacht onderhoud.  Ook vacht verzorging moet je leren en doe je er niet even bij.

Een retriever als beginnershond, daar kan je aan denken als je de buurhond ziet van 8 jaar, zo,n heerlijke rustige , knuffel. Maar voor hij acht jaar werd, meestal een enorme sterke  onstuimige ,  en lompe hond met een behoorlijke eigen wil , die kinderen onderste boven loopt of trek. 

Fijne honden maar als je aan een beginnershond denkt aan een hond met weinig werk, die zomaar als vanzelf een leuke gehoorzame hond? Nee Zeker niet. 

Maar dit geldt voor ieder ras.

Ik denk dat het nu al redelijk eens zijn dat DE beginnershond niet bestaat en alles valt en staat bij informeren, leren en accepteren.

En zoals terecht gesteld word; de hond moet bij je passen, zowel qua karakter als wie levensstijl.

Het is is idd leren informeren en accepteren 

Maar ik denk dat leefomgeving ook een hele belangrijke is in onze steeds voller wordende maatschappij . 

En zet het uiterlijk eens,opzij wanneer je een ras ziet waarvan je denkt YES !  Een Rotweiler is misschien best stoer , imposant 

Maar lees je dan eerst eens in of zo'n hond wel bij je,past 

Of dat oh zo guitige snoetje , maar zo'n guitig klein hondje kan ontzettend koppig en energiek zijn 

Heb je dagelijks tijd om in zijn behoeften te voldoen,  15 jaar lang ? Want ze blijven tot op hoge leeftijd actief 

Ik heb er ooit voor gestaan om een Saarloos,aan te schaffen . Ik ben niet over een nacht ijs gegaan . Ik ben op bezoek geweest bij een eigenaar die er twee had . Ik ben mee gegaan uit wandelen .Ik ben op Saarloos dagen geweest .En ik kwam tot de conclusie dat deze , in mijn ogen , prachtige hond niet bij mij paste.  Ik heb er dus vanaf gezien 

Een beginnershond bestaat niet. Een gezonde hond wordt met gemak minstens 10 jaar oud.Wordt wel een heel lang begin..Mensen denken al gauw dat een klein hondenras makkelijker is..Nou, niks is minder waar..Heb zelf in het verleden een rotweiler gehad.Een hele lieve stabiele rustige lobbes.Heb nu een mixje shihtzu/maltezer x chihuahua..Een bommetje energie en nog nooit zo'n eigenwijs hondje gehad,haha..

Wij hebben altijd hetzelfde ras gehad, begonnen met 2 herplaatsers en wel 2 met een hele pittige rugzak.

Daarna hebben wij voor 3 puppy's gekozen. Op zich heb ik geen voorkeur, al vind ik het toch wel heel erg leuk om alles vanaf het begin mee te maken. Maar pups zijn beslist niet makkelijker dan herplaatsers. Ik heb de 2 herplaatsers vele malen makkelijker gevonden dan de 3 pups. Vooral de eerste keer een pup na de laatste hetplaatser, wat een terrorpup was dat, tophondje geworden uiteindelijk.  Maar zoveel meer tijd, geduld, energie, tranen en ergernis gekost dan de 2 herplaatsers bij elkaar.

Wat wel een beginnershond is, weet ik niet, maar weet wel dat niet elk ras geschikt is als eerste hond.

Ik geloof er niet zo in. Toen ik op mijn 17e mijn eerste eigen Hollandse herder kocht (wel van mijn 3e tot 17e met een hond opgegroeid) hoorde ik ook geregeld dat het geen beginnershond was. Ik had me geen betere hond / ras kunnen wensen. 

Labradors, Golden retrievers, Boomers etc worden als makkelijk beschouwd. Maar ik denk dat ik meer moeite heb met het opvoeden van een labrador, dan een herder, simpelweg omdat het herder karakter zo bij mij past, en dat van een labrador niet. 

Als je weet waar je aan begint, je goed je research hebt gedaan, kun je beginnen met elk hondenras. 

Denk dat je hier wel een goed punt hebt, zo had ik het nog effe niet bekeken . Maar inderdaad, als het karakter van een bepaald ras niet bij je past, dan is het geen beginnershond voor jou, maar ook geen hond voor je als je ondertussen een "ervaren" hondeneigenaar bent.  

Laat ik het zo zeggen, ik hoop niet dat mensen een labrador nemen omdat het een “beginnershond” is en dat ze dan die van mij in huis krijgen haha. Ze is pittiger dan m’n border collies en Zwitserse Herder. Vooral omdat ze een sterke eigen wil heeft, als iets haar niet zint gooit ze de kont in de krib. Daar had ik, in deze mate, geen problemen mee bij de veedrijvers en herders. Wat haar ook lastig maakt is dat werkelijk alles haar uitgelegd moet worden. Ik moet er veel bovenop zitten en dingen die voor mijn andere honden vanzelfsprekend waren moet ik bij haar dus keer op keer herhalen. Maar goed, dat is N=1. 

Ik denk dat hoe meer een hond in een omgeving past, hoe makkelijker het gaat. Ongeacht ras. Probleemgedrag ontstaat, naar mijn mening, omdat we totaal onnatuurlijk met honden omgaan. Mijn labrador was vast een makkelijke hond geweest als ik met haar zou jagen. Dan zou ze het gewend zijn om in een groep te functioneren (en dus niet over-enthousiast worden bij elk sprankeltje aandacht). Ze zou geen moeite hebben met van straat eten want haar taak is dan juist dat ze dingen in de bek moet pakken. Ze zou relaxter zijn, beter in haar vel, want ze had dan echt, dagelijks, werk. Ze zou gemotiveerder zijn om naar mij te luisteren, want als ze niet luistert moet ze terug de kennel in, en zou ik met een andere hond aan de slag gaan. Mag zij lekker verpieteren en jaloers toekijken. Daar leren ze snel van. Helaas voor haar is de werkelijkheid anders en krijgt ze weinig ruimte om op een voor haar natuurlijke manier opgevoed te worden. Alles wat ik haar leer is doordacht en doelbewust (niet natuurlijk), omdat ze in mijn situatie zal moet leren leven en de brave huishond uithangen. Ik probeer haar wel in haar behoeftes te voorzien, maar het blijft een beetje gekunsteld.

Daar heb ik mij flink in vergist in die term haha. We dachten we gaan voor een labrador dat zijn makkelijke honden. We hebben een 2 jarige lab geadopteerd, onze Marley.. Bleek hij uit te vallen, vreselijke bezitsnijd te hebben en mochten we hem niet aanraken op bepaalde plekken. Het is een hele klus geweest om hem te krijgen zoals hij nu is en zijn nog steeds bezig. Ik ben inmiddels dus ook van mening dat het vooral de omgeving van de hond is die bepalend is.

Bepaalde rassen hebben een specifieke opvoeding nodig of bepaalde behoeftes. Ik ben verliefd op mechelse herders, Saarloos wolfshonden en husky's. Ik weet echter ook dat ik niet de juiste persoon ben voor deze rassen. Het feit dat ik nooit een hond heb gehad speelde hier wel in mee..

Kortom denk ik niet perse dat er beginnersrassen zijn, maar ik denk wel dat een beginner zich extra goed moet voorbereiden. Maar dat geld eigenlijk voor elke hond

De term beginnershonden niet zo letterlijk nemen kan ook. Alle honden hebben ongeacht het ras begeleiding etc nodig.

Maar er zijn nou eenmaal zat rassen die zoals Hannah zeggen wat meer vergevingsgezind zijn. Waarbij een foutje je niet zo duur komt te staan.

Als ik mijn eigen pup/jonge hond nu als voorbeeld neem, waarvan de fokker al wist niet als eerste hond.. Geef die het topje van mijn vinger en hij hakt hem er bij m’n schouder af. Springt hij op de bank en ik aarzel voor zijn gevoel even (soms denk je wel eens een seconde hoe dit deze keer aan te pakken) dan gaat hij grommen en doen alsof hij me bijt. Daar schrikken normale mensen van, simpel. Nou, dat wordt een lekker leventje dan met zo’n terrorist. (En dit is lang niet het ergste in zijn trukendoos) 

Goede fokkers doen daar al veel in maar toch is het ook soms wel dat iets gewoon niet verstandig is om mee te beginnen. Dat mensen al van zichzelf weten ik voel me daar niet zeker bij wil je dat vast niet combineren met iets dat dat uitbuit.