Steriliseren

Persoonlijk zou ik wachten. Eerst lichamelijk en geestelijk goed laten uitgroeien.

Je kan altijd nog de boel weg laten halen. Dat hoeft niet perse gelijk na de eerste loopsheid te zijn.

Je twijfelt over de narcose. Dagelijks gaan heel veel dieren onder narcose. De operatie is een zo veel voorkomende ingreep. Maar ja er kan altijd iets fout gaan. Overleg met je dierenarts over je angst. Die snapt dat. 

Ik snap, dat als er borstkanker in haar familie zit dat je dit wilt voorkomen en dan is  bij zo jong mogelijk castreren, want dat is het wat gebeurt, de kans op tumoren het kleinst. Zelfs nog kleiner bij een castratie voor de 1e loopsheid, maar dat heb je begrijpelijk niet zo vroeg laten doen,

Waarom zou ze minder gelukkig en gezond zijn na de operatie? Ze is een dag of drie niet zo lekker en daarna gaat het heel snel herstellen allemaal. 

De kans op schijnzwangerschap na iedere loopsheid is er ook, was ze schijnzwanger? Dan zal dat na iedere loopsheid optreden,, tot er baarmoederontsteking, ooit op volgt,ook niet fijn voor je hond, misschien helpt dit nog bij je keuze. 

Succes bij de beslissing,

Mijn hondje heb ik laten helpen toen ze 10 maanden oud was. Ook jong. Geen enkel nadelig effect tot nu toe gemerkt, ze moest onder narcose omdat er melk tandjes en kiesjes bleven staan, en ja,,ook ik was besloten haar te laten helpen. En toen was het dus 1 x narcose. 

Je hond is al een keer loops geweest en nu drie maandjes gewacht om te castreren, een goeie leeftijd hoor..een laparoscopie is een lichte narcose, bepraat dat met je dierenarts, en echt je hond wordt voor 100% in de gaten gehouden...niet bang zijn...van een laparoscopie herstellen ze snel.

Ik zou de hond ook eerst laten uit groeien en zeker nog 1 loopsheid wachten.. 

Wij hebben ons hondje laten steriliseren na de eerste loopsheid via een laparoscopie,maar hebben er wel voorgekozen ineen extra vooronderzoek naar te doen (90 euro). Na de operatie was ze nog wat vande wereld, maar de dag erna niets meer aan de hand.

Wij waren vooraf ook wat zenuwachtig en dit bleek onterecht. Het had op onze hond nauwelijks van impact.

Het hielp ook dat niet onze eigen DA de operatie uitvoerden, maar dat dit gedaan werd door Michiel Hoynck van Papendrecht en Bert van Dijk, twee dierenartsen die dit honderden keren per dag doen als een soort reizend circus door het land heen.

Oh, dat zijn twee kanjers van dierenartsen. Ik heb hen ook gezien in een serie op de TV. En eenmalig moeten consulteren voor mijn eigen hond op hun praktijk in Naaldwijk!

Hond van formaat Toller is op de leeftijd van ca. 1 jaar uitgegroeid.

Vraag naar gasnarcose. Dit heeft minder risico.

https://www.dierendokters.com/artikelen-en-nieuws/medisch/narcose-een-noodzakelijk-kwaad-of-een-zege

Ik woon alleen, en mijn hond is ook mijn alles. Ze heeft verlatingsangst, ging mee naar mijn werk al vanaf pup, dus de sterilisatie dag was ook meteen de eerste dag dat ik haar meer dan een uurtje of 1-2 niet aan mijn zij had :')

Remi had zo ontzettend last van haar hormonen, dat ik haar heb laten helpen na haar eerste loopsheid. Ik twijfelde tussen na de eerste of tweede (te jong en verhoogde kans op botkanker/gewrichtsproblemen, te oud en verhoogde kans op melkkliertumoren; iemand plaatste een artikel of link op deze website 4 jaar geleden waarin het allemaal precies werd uitgelegd met percentages en alles, en op basis daarvan twijfelde ik tussen na eerste of tweede) voor ze loops was geweest, maar ze rook nog maanden na haar loopsheid interessant (na sterilisatie nu zelfs nog steeds voor sommige reuen) en at bijna niets, dus keuze was daardoor 'snel' gemaakt. Maar niet minder eng.

Wat mij hielp om te denken (maar misschien niet iedereen ), was dat als ze al ging, het vredig zou zijn en ze er niets van zou merken. Dat het voor mij vreselijk was, maar voor haar het niet erg zou zijn omdat ze onder narcose is. Ik bracht haar op een werkdag zodat ik me bezig zou blijven houden en niet teveel er over na zou denken, en had daarna een paar dagen vrij, zodat ik haar lekker kon vertroetelen

Maar boven genoemde gedachte hielp mij dus Dat het voor haar een 'fijne' manier is om te gaan, en ik haar misschien wel veels te snel moet missen, maar dat ik haar niet verlies aan plotselinge baarmoederontsteking bijvoorbeeld.

Maar ik weet niet of dat voor iedereen een geruststellende gedachte is?

Ik heb er destijds bewust voor gekozen Shep niet te laten steriliseren vanwege mijn idee dat ik niet laat snijden in gezond vlees. Maar haar schijnzwangerschappen werden steeds erger. Op een gegeven moment bleef ze erg lang loops en kwam er een soort pus uit. Heb toen een echo laten maken, ze was inmiddels 10 jaar en de da raadde aan haar alsnog te laten steriliseren omdat er iets was (weet niet meer precies wat) waardoor de kans op een bmo erg groot was. Heb haar toen laten steriliseren dmv laparoscopie. Ideaal want de narcose is niet zo lang, het zijn 2 kleine sneetjes en ze sprong dezelfde avond alweer vrolijk op de bank. Achteraf ben ik blij want die schijnzwangerschappen waren ook niet fijn, dan at ze bijna niets. Ik heb toen wel ook van tevoren bloedonderzoek laten doen en hart en longen laten luisteren. Maar dat juist omdat ze toch al wat ouder was en ik zeker wilde weten of ze gezond genoeg was voor operatie. En ik begrijp je angst want Shep wordt aanstaande dinsdag alweer 15 jaar, dus we gaan richting einde en ik ben ook al 10 jaar alleen met haar. Ik weet ook niet wat ik zonder haar moet.

Ik heb tijdje geleden webinar gevolgd die werd gegeven door KU Leuven. 

castratie heeft ook nadelige gevolgen voor het lichaam. Zowel vroeg als laat castratie verhoogd het risico significant op:

- lymfeklierkanker 

- milt of hart tumoren

- gewrichtsaandoeningen 

…. 

Zou voor jezelf afwegen waarom je het wilt laten doen.

Gaat ze vaak logeren, mee met hondenuitlaat, vind je het bloeden 2x per jaar een probleem, heeft de hond er echt last van op dit moment.

Ik heb 2 teefjes gehad die niet zijn geholpen. 2x per jaar was het even vervelend en irritant, hooguit een week of 2 weken dat ze echt hoog loops waren, maar verder ging het eigenlijk prima.

Had reuen intact in huis ook lopen, en buiten konden ze eigenlijk ook gewoon los tijdens die periode, niet op hele drukke plekken, maar zelf wisten we prima daar te lopen waar het kon, en de teven waren redelijk onder controle te houden als in: gingen niet continue zelf op zoek naar een reu die ze wilden dekken.

Neemt niet weg dat ik het wel een prettig idee vind/vond dat onze huidige dame wel al "geholpen" is. Scheelt toch weer met een volle reu in huis.

Nadeel is wel dat ik denk dat zij wel lichtelijk incontinent is geworden door de ingreep. Dat kan dus ook een oorzaak zijn van sterilisatie. 

Rox hier ook na haar eerste loopsheid geopereerd,ze was ruim een jaar.

Nooit geen teefje gehad die zoveel last had van hormonen,voor de loopsheid,hangerig niet willen lopen,haar hondenvrienden zag ze niet meer staan,loopsheid ging goed en na een poos heftige schijnzwangerschap,een beetje bangig nergens naar toe gaan als ze los liep. Iedereen vroeg of ze jongen had gekregen,zo dik haar tepels.

Heb haar op de traditionele manier laten steriliseren,de da vond dat voor zo een klein buikje,laproscopsich geen meerwaarde had,ze zou een klein sneetje krijgen en haar buik zou niet opgeblazen worden met gas wat best pijnlijk kan zijn.

De da had gelijk en een jonge gezonde hond maakte ik mij ook niet druk over narcose.

Na de ingreep liep ze zo mee naar de auto,Na een dag had ze nergens meer last van,moest ik haar in de bench stoppen omdat ze te wild was.