"
Op zijn 6e werd hij ziek, had hemolitische anemie. Of te wel een auto immuun probleem waarbij hij zijn eigen rode bloedcellen afbrak. Normaal zou alleen pred voldoende zijn geweest, echter mijn dierenarts had het niet herkend en zei tegen mij dat ik niet moest zeuren. Andere dierenarts genomen. Hond had het chronisch, heel langzaam brak zijn bloed af. Omdat het zolang niet was onderkend, ondanks dat ik gezegd had, zijn slijmvliezen zijn bijna wit, was hij heel ver heen, toen hij met medicatie begon.
(In de chronische variant kan de hond nog heel lang mee draaien en wandelen ed )
Daarom dus ook de chemo er bij. Hij heeft nog 7 jaar geleefd op de medicatie, uiteindelijk minimaal. Maar ja pred, meer drinken en plassen, en toen dus ook lek geworden.
Dus nadat de medicatie kreeg, overigens niet direct, maar paar jaar later pas.
Enne, ja hij had nog een goed leven, was weer een vrolijke hond. Ik heb wel aangegeven toen het bleek dat hij zo erg ziek was, we gaan niet oneindig rekken. Dat hebben we ook niet gedaan. Na een aantal spannende weken knapte hij heel langzaam op.
Overigens druppelde hij niet, maar er liepen gewoon straaltjes uit hem. In de kamer altijd op een handdoek. Met de druppels als medicatie was het zo goed als over, het verbaasde mijn dierenarts, zij had die medicatie, weet niet meer hoe het heet, alleen aan teefjes gegeven


Reageren



