Hi iedereen,
Allereerst wil ik zeggen dat ik het top vind dat zoveel dierenliefhebbers elkaar kunnen helpen en adviseren! Ik lees deze forum al zo lang en nooit gedacht dat ik het echt nodig zou hebben met spoed!!
Sorry als dit een lang verhaal is maar helaas is er veel gebeurd.
Mijn lieverdje Gizmo van 3 jaar heeft zoveel meegemaakt de afgelopen jaar en nu net weer slecht nieuws gekregen.
Laat ik beginnen met afgelopen oktober 2020. Gizmo was in de avond lekker aan het spelen toen die ineens van de bank achterover viel. Eerste instantie alles gecheckt en leek niks aan de hand te zijn. Na een paar keer nog balletje gooien werd die moe en ging die slapen. Ik was niet thuis en toen ik na 2 uurtjes thuis kwam vond ik het meteen vreemd dat die niet gelijk naar de deur rende. Mijn vriend zei dat die zich niet lekker voelde en in zijn mandje lag. Ik een beetje ongerust (nooit eerder heeft die zich slecht gevoeld en was niet gewend) naar zijn mandje gelopen en zag meteen dat niet goed was. Ik pakte hem op legde hem neer en meteen viel die om. Zijn lichaam was in shock. Zijn ogen helemaal wijd open en zag er eigenlijk dood uit. Meteen naar de dichtstbijzijnde spoed kliniek gereden (was 23:00 in de avond) en hem afgegeven. Hij had dus blijkbaar van de klap in zijn hoofd een hersenbloeding. Ze hebben geprobeerd om de druk uit zijn hoofd meteen te minderen. Na een intensief weekje in het ziekenhuis mocht die mee naar huis. Er was een kans dat die fysio nodig zou hebben. Eenmaal thuis was die binnen 1 dag weer aan het rennen. Volgens de dierenartsen heeft de hond net zoveel liefde voor ons als die wij voor hem hebben dat hij zoveel energie haalt en zo snel beter is geworden. Eigenlijk waren ze best wel heel erg verbaasd maar opgelucht.
Wij waren natuurlijk opgelucht blij en gelukkig dat ons allesje weer bij ons was en helemaal opgeknapt! 3 maanden geleden was het helaas weer mis maar dit keer wat anders. Lang verhaal kort te houden, hij had dus een blaasontsteking die de spoed arts (universiteits kliniek Utrecht) niet goed heeft beoordeeld en hem met alleen metacam naar huis gestuurd. Paar dagen daarna krijste hij het uit van de pijn. Aangezien ze bij de universiteit kliniek Utrecht telefonisch al wat vreemd deden zijn we meteen naar onze eigen dierenarts gereden. Net op tijd want anders was die er nu niet meer geweest..hij had zich blijkbaar letterlijk dood vergiftigd omdat zijn piemeltje vol zat met blaasgruis en grote blaasstenen had ontwikkeld. Opereren kon niet meteen doordat hij door de vergiftiging ook zijn niertjes had aangetast en eigenlijk zichzelf dood had vergiftigd en simpelweg zijn lichaam de narcose niet zou trekken. Na een week bij de dierenarts opgenomen te zijn aan ab en infuus durfde de dierenarts het aan. Zijn nierwaarden etc. Waren ook al verbeterd. Operatie godzijdank geslaagd, stenen eruit en Gizmo kon beginnen aan revalideren. Voor de zekerheid nog 3 dagen bij dierenarts gebleven en daarna mocht die mee naar huis. Wij waren blij en opgelucht dat hij van bijna dood nu weer lekker kon opknappen op zijn favoriete plekje bij ons. Na twee bijna 3 weken bij de dierenarts was die eindelijk thuis in zijn eigen huis. Helaas na 3 dagen zag ik hem niet verbeteren en zag ik het plekje van zijn hechting heel dik worden. Meteen weer naar dierenarts die maakte foto’s heeft gekeken maar kon niks geks vinden. Omdat die al een aantal dagen niet had kunnen poepen heeft die een klysma gekregen en mochten we zonder zorgen naar huis. Volgende dag zag ik hem liggen in de ochtend met een plas bloed. Er hing van alles huid/organen leek het uit zijn hechting. Meteen met spoed naar dierenarts. Daar is foto gemaakt weer en kreeg te horen dat zijn hechtingen van binnen open waren gegaan. Gizmo moest weer dezelfde dag geopereerd worden om alles van binnen schoon te maken en weer te hechten. Opnieuw weer in zo korte tijd onder narcose nou ik had het niet meer. De afgelopen weken was mijn leven hel geworden en alleen bij Gizmo slapen, of hij bij ons op de kamer. Half wakker luisteren naar zijn ademhaling, hoe hij sliep wat die deed. Alles draaide om hem. Ik hoop dat je begrijpt dat mijn leven bestond uit stress verdriet en veel onzekerheid. Gizmo is ons alles. Tweede operatie gelukkig ook geslaagd maar hij moest er wel 2 dagen blijven. Daarna mocht die mee naar huis en gelukkig duurde het niet lang voordat mijn kleintje weer helemaal was opgeknapt. Jeeeeetje wat waren wij blij en opgelucht!! We dachten dat we in een aantal maanden verdriet stress en ongerustheid van jaren hebben meegemaakt en dat alles nu goed zou gaan.
Nu is die al een weekje niet echt lekker. Wilt absoluut niet eten bijna niet drinken en is heel lusteloos. Meteen naar dierenarts heeft hem onderzocht maar vond niks geks. Voor de zekerheid bloed afgenomen om zijn organen als lever, nieren, bloed, ontsteking etc. te checken. Afgelopen vrijdag uitslag en alles zag er eigenlijk perfect uit. Toch zat het me niet lekker dat die niet had gepoept nog steeds en was bang dat zijn darmen vol zaten. Zondag microlax gegeven en er kwam inderdaad ontlasting meteen uit. Toch maakte ik mij heel erg zorgen dat hij zich nog zo slecht voelde en nog steeds niet at of dronk, was al bijna een weekje!! Vandaag weer naar dierenarts en die heeft foto gemaakt van zijn buik. Was inderdaad nog wat ontlasting maar niet zorgwekkend. Toch maakte de dierenarts voor de zekerheid nog een aparte foto van zijn blaas omdat die iets geks zag op de eerste foto. En ja hoor iets wat we nooit hadden verwacht is realiteit, hij heeft weer blaastenen!! Dit keer 2 kleine en 2 grotere. Na 3 maanden gewoon weer. Zit niks anders op dan dat die aankomende maandag weer geopereerd moet worden. Wij hebben nu een ab kuur gekregen tot maandag en dan wordt die weer geopereerd. Naast het verdriet en de shock ben ik natuurlijk heeeel erg bezorgd hoe dat kan na 3 maanden al?!?! De dierenarts was zelf ook in shock en zei meteen dat het niet de bedoeling is dat die dalijk elke 3/4 maanden geopereerd moet worden (volgens mij kan dat niet eens en kan de blaas dat niet aan). Naast het financiële wat totaal niet relevant is maar wel veel is (afgelopen jaar met alle dierenarts bezoeken, opnames en operaties al veel duizenden uitgegeven) vind ik het heel erg zielig voor hem.
Ik hoop dat hier mensen mij advies kunnen geven wat ik kan doen na zijn operatie maandag om er echt voor te zorgen dat hij niet weer stenen gaat krijgen!
Voor de volledigheid hierbij zijn conditie en voeding:
- Het is een Yorkshire terriër reu van 3 jaar
- Krijgt sinds zijn operaties ander voeding. Hiervoor altijd Royal Canin Yorkshire terriër en na de blaasstenen een tijdje Royal Canin Renal voor zijn nieren en daarnaast tot nu toe Royal Canin Urinary s/o. Zowel de brokken als de natvoeding. Aan begin alleen maar natvoeding omdat die na de operaties last had van “hard” voedsel eten en daardoor geen brokjes meer kon eten.
Inmiddels met veel geduld en schrokbak kan die wel weer brokjes eten.
- bloed onderzoek laat zien dat zijn waarden heel goed zijn. Lever, nieren, bloed etc zijn netjes.
- ik heb Petnostics om zo nu en dan zijn urine te controleren.
Wat ik nu denk fout te hebben gedaan is dat ik naast zijn speciale “voer” ook zijn oude voer erbij gaf omdat hij door zijn dieet voer hele erge haaruitval kreeg en schilfers. Een andere dierenarts uit de buurt adviseerde om zijn oude voeding voor zijn huid en haar te mengen met zijn speciale dieetvoer wat weer goed is voor zijn blaaststenen. Zijn huid en haar zag er daardoor weer goed uit maar heeft blijkbaar geen goed gedaan voor zijn blaasstenen.
Mijn vraag nu is :
Kan dit nog onder controle gehouden worden met voeding etc? Of moet ik mij gaan voorbereiden dat er een kans bestaat dat het hierna weer snel terug kan komen en ik misschien afscheid ga moeten nemen? (Vind het al heel erg om dit te typen)
Heeft iemand misschien ervaring en weet een “wondermiddel”?
Ik hoop advies te krijgen zodat ik mij kan gaan voorbereiden op herstel voor mijn kleine vriendje!!
Alvast heel erg bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Groetjes,
Sami


Reageren



als die maar drinkt.



