En weer een wandeling verpest door mensen die hun hond niet onder controle kunnen houden
Voor de middag wandeling lopen we normaal gesproken een grotere ronde en dat wilde ik nu ook weer doen.
Normaal gesproken kunnen we kiezen uit 4 richtingen, maar 1 kant was overstroomt, nr. 2 zit vol met recreërende mensen, nr. 3 ging 45 minuten over heet asfalt en nr. 4 is het enige losloopgebied in de buurt.
Dus uiteindelijk toch maar voor nummer 4 gekozen en besloten om EN later te gaan zodat de meeste mensen weg zouden zijn EN alleen het eerste stukje mee te pakken, omdat daar eigenlijk nooit iemand loopt.
Nou nu dus wel
Ik zag een mevrouw met 2 honden al van een afstandje aankomen lopen, dus ik pak Senán alvast op om te laten zien dat we GEEN kennis willen maken. Komt de grootste labrador achtige hond onze richting in. Prima, sommige honden snuffelen in het voorbijgaan even en lopen dan door, maar deze hond besloot toch even wat dichtbij te komen.
Vond ik ook nog geen probleem, want het meeste wat ze ooit doen is snuffelen, maar deze hond begon ineens op te springen naar Senán en mij, dus ik blok en draai weg. Vervolgens doet die hond het nog een aantal keer en begint ondertussen ook echt te grommen en hard te blaffen.
Die vrouw stond gewoon niets te doen!! Dus ik kijk haar een keer aan en zeg tegen haar hond heel duidelijk NEE. Maar die hond gaat natuurlijk gewoon door met grommen, blaffen en springen.
Begint die vrouw heel stom erbij te staan en heel rustig ''Daantje, nee. Niet doen Daantje, he hou op. Daantje, Daantje Daantje''. Maar goed, Daantje luisterde niet en bleef gewoon lekker doorgaan (ondertussen ook happend en ik begon ook een beetje bang te worden dat ik een hap in mijn arm zou mogen ontvangen).
Na al dat gedoe pakt mevrouw EINDELIJK eens een riem, maar aanlijnen? Nee hoor, Daantje moet zelf komen en dan lijn kan ze aangelijnd worden
Ik probeer met Senán afstand te creëren, maar die hond blijft maar achter ons aankomen. Na nog eens een minuut aan gedoe heeft die vrouw eindelijk d'r hond te pakken gekregen.
Begint ze MIJ de les te lezen over dat ik mijn hond niet mag oppakken?!?!?! JA WANT IK BEN HET PROBLEEM.
Echt hoor, ik begin bijna te geloven dat het inderdaad aan mij ligt. Zo begin ik ook alle plezier in onze wandelingen te verliezen en Senán is na zo'n ontmoeting ook weer over de zeik (trekken, niet meer willen snuffelen en geen eten meer aannemen).
Plus ik baal dan ook ontzettend dat ik mijn mond dan niet meer opentrek
. Het gaat al iets beter en ik durf onderhand wel iets te zeggen, maar het komt gewoon niet goed over en eigenlijk zou ik een heleboel méér willen zeggen dan ik nu doe. achteraf gezien ook wel een aantal fouten gemaakt en we gaan dus ook niet meer terug naar dat gebied. Dan maar rondjes in de wijk
Bah