De meeste heb ik ook wel op Instagram en weten het dus ook al; maar bij deze nog even officieel. Onze familie is uitgebreid met Tex, de Welsh Corgi Cardigan.
Al sinds Odin 1 jaar is droomde ik van een tweede hond. Niet nog zo'n beer, dat zag ik niet zitten, maar iets kleiner. Door Odin zijn epilepsie is het idee ook wel even in de ijskast beland. Toen al ben ik mij geen verdiepen in andere rassen; al snel had ik het teruggebracht tot een showlijn Golden Retriever of de Corgi, nog niet specifiek welke van de twee rassen. De Sheltie is ook nog even voorbij gekomen. Ook de Golden vond ik eigenlijk nog iets te groot, dus die viel af.
Ik ben mij gaan verdiepen in de Corgi's en hun verschillen. Helaas kwam ik er al snel achter dat de Pembrokes steeds korter op de poten gefokt werden en steeds minder op functionaliteit. En laten we eerlijk zijn, de korte poten zijn eigenlijk al een handicap. Een handige handicap voor het ontwijken van flinke hoeven, maar een handicap.
De Cardi dus. Mijn eigen hobbit. 
Dat Tex zo snel zou komen, had ik niet gedacht en was eigenlijk ook gewoon geluk. Al begaf ik mij al een tijdje in die wereld, ik kon nog niet serieus ergens op ingaan, want ik moest mijn man nog overhalen. Klein detail zullen we maar zeggen.
Daarna is het heel rap gegaan, en hebben we afgelopen zondag Tex opgehaald.
Beide ouders zijn HD/ED A en Patella Luxatie vrij. Vader is DNA getest op PRA en vrij verklaard, moeder alleen via oogonderzoek.
Vader komt uit België. Moeder is rood-wit, maar heeft het Merle gen. Er is best een tekort aan dekreuen die geen Merle gen heeft in Nederland, dus is de fokker uitgeweken naar België. Tex heeft ook het Merle-gen, en is daarom ook niet aantrekkelijk voor de fok. Maakt mij niet uit, Tex is niets meer dan een huishond voor ons.
Tex is een ondernemend ventje en gaat al regelmatig op ontdekkingstocht. In het begin was Tex een beetje onder de indruk van Odin, maar dat wordt steeds minder. Tex is opgegroeid met nog twee andere volwassen Corgi's, een Vlinderhondje en een Pomsky, dus dan is die reus ineens wel groot van dichtbij. Als Odin blaft schiet hij nog wel in de stress.
Samen met Odin gaat het best goed eigenlijk. Odin accepteert veel van Tex (eigenlijk gewoon te veel, maar dat had ik ook wel gedacht met Odin zijn karakter). Tex heeft al in zijn oren gebeten. We moeten dit goed gaan managen dat Tex niet over Odin heen gaat lopen, want dat gaat gebeuren als Odin niet een klein beetje meer zijn grenzen aan gaat geven.
In dit topic wil ik een beetje het reilen en zeilen gaan bijhouden.
Hier dus de eerste foto's. Ik heb nog niet veel foto's kunnen maken, want ik ben vooral bezig met alles hier regelen. Komt vanzelf wel meer. 





Reageren


































