Twijfel over inslapen hond

Goedenavond beste lezers

Ik heb het al enkele dagen moeilijk.
Dinsdag is mijn hondje Tibbe overleden.

Thuis in laten slapen, met tegenstrijdige gevoelens.

wil eerst graag wat over Tibbe schrijven.

Hij was bijna 14 jaar.

Tibbe liep wat zwalkerig, maar altijd vrolijk,blij.

Pittig hondje Was een boomer hondje.

Tibbe had ook een hartruis.

Ik ontdekte ook,een bolling op z’n rug.

Naar dierenarts geweest foto’s gemaakt etc.

De dierenarts constateerde een ernstige heupdisplaisy.

Einde van de week belde ze me op

En vertelde de opties.

Eventueel opereren, of in laten slapen.

Opereren vond ze moeilijk,vanwege de hartruis

Ze vertelde me wel,dat hij behoorlijk pijn moest hebben

Tibbe kreeg welpijnstillers.

Ik ben voor een diagnose nog met hem naar Zeist
Geweest. Dierenkliniek
DIJKSHOORN.

Daar werd mij gezegd,dat Tibbe ook een Hernia had.

Ik had de foto’s door laten sturen.

Ik kreeg voor Tibbe van hem nogal wat medicatie
Mee.

Lanoline
Dexacortone
Pimobendane
Plastabletjes

Dit was twee weken geleden.

Dijkshoorn zei, dit geven
Hij gaat veel drinken. En eten

Tibbe heeft de medicijnen
6 dagen gehad

De zevende dag
Was Tibbe erg misselijk, begon te braken,stonk heel erg uit z’n bek

De tweede dag afgelopen dinsdag was Tibbe erg verzwakt.

Ik heb onze dierenarts gebeld,
Die Tibbe goed kende,

Zij adviseerde mij hem toch te laten inslapen.

Waar ik erg mee zit, is dat ik niet weet,waarom hij ineens zo verzwakte,

Ik heb moeite met deze beslissing.

Ik leef met je mee.

Ik heb maandag mijn hond Mootje plots moeten laten gaan.

In principe hadden ze hem misischien nog kunnen redden ..gevolgd door lang herstel..maar hij was oud en was vorige zomer al in problemen ivm hartkwaal en heet weer

Ik snap je twijfels..maar je hebt echt de goede beslissing genomen.Je twijfelt omdat het zo snel is gegaan en om je verdriet.

Als ik zo lees wat er er allemaal speelde had je lieverd weinig kans op een goed volwaardig leven meer.

Je dierenarts die jou Tibbe goed kende zag dat.

Bel nog even met je eigen dierenarts desnoods...hij/zij zal je met liefde uitleggen waarom dit de juiste keuze was.

Ik wens je van uit het diepste van mijn hart sterkte met het verlies van je dierbare Tibbe.

Ik zit zelf middenin het verdriet van het plotselinge gemis dus weet wat je doormaakt.

Ik begrijp de twijfel bij jou maar je hebt echt de beste beslissing genomen hoor. Je hondje was gewoon op (je zei zelf dat hij plots erg verzwakt was), maar nog belangrijker: Hij had erg véél pijn en hij had géén hondswaardig leven meer hé.

 

Véél succes met het verwerken van het verdriet.

De medicijnen waren vermoedelijk met een goede bedoeling voorgeschreven, maar als je hondje al enorm verzwakt was, dan kan het inderdaad zo zijn dat je hondje dat allemaal niet meer kon verdragen. Echter zonder die medicijnen had je hond gewoon te véél pijn dus dat was ook géén optie hé. Dus het geven van die medicijnen was een geluk bij een ongeluk. Het toonde gewoon aan dat je hond op was en dat zijn tijd gekomen was hé.

 

Stinken uit de bek, krijgen véél oudere honden. Daar zou ik niet verder over beginnen nadenken. Mijn 16 jarige JR stinkt ook al een jaar lang uit zijn bek trouwens door slechte tandjes. 

 

Dat je naar de dierenkliniek bent gegaan, wil gewoon zeggen dat je je hond erg graag zag en er alles voor wilde doen om hem te helpen. Maar soms dooft het kaarsje gewoon uit en is er gewoon niets meer aan te doen.

 

Troost u met de gedachte dat je hondje nu zijn eeuwige rust heeft. Géén lijden meer en recht de puppyhemel in!

Weet je wat het is..het gaat soms heel lang goed...en dan opeens stort hun lijf in..Het begint met 1 ding en binnen korte tijd geeft iets anders het op ect..Ik heb het ook bij mijn vorige honden gezien.

Jeff bv was regelmatig misselijk...plots zonder aanleiding hernia..week daarop hartfalen..

mijn hond nu  was ene dag nog zichzelf en volgende dag escaleerde het van niet lekker naar doodziek binnen een paar uur. 

Je lieverd was op...niet jou schuld..je hebt alles goed gedaan en je dier een lang lijden bespaard.

De ellende  is dat jezelf  in een gat valt en met met "wat als..." vragen blijft zitten.

Dat is onderdeel van een dierbare verliezen

Dikke knuffel ..nogmaals ik zit in soortgelijke situatie...morgen mijn hond begraven op texel ivm zijn favoriete plekje 

Ten eerste heel veel sterkte met het verlies van je hondje.

Misselijk zijn en uit de bek stinken kan wijzen op (acuut) nierfalen.

Mijn eerste hond was van de 1 op andere dag ziek, misselijk, niet meer willen eten, stinken uit haar bek. 

Bleek nierfalen te zijn. Hoeft bij jouw hondje niet zo geweest te zijn, maar het is het eerste waar ik aan denk. 

@ geur uit bek lijkt enigszins op ammoniak. 

Ik denk ook, dat het eventueel acuut
Nierfalen is

Of lever,


En ik voel me schuldig,dat hier niet is naar gekeken.

Alles deed ik voor hem

En dan dit niet gecheckt.

Heb wel mijn eigen dierenarts dit verteld.

Maar je weet niet of Tibbe het had kunnen halen hè

Had ernstig heupdisplaisy

En hartruis

Bij chronisch nierfalen kan je het leven van je hond nog wat rekken met speciale voeding en bepaalde medicatie.

Bij acuut nierfalen is soms genezing mogelijk, maar dat moet er wel gestopt worden met alle medicatie die mogelijk schadelijk is voor de nieren. Dat was is het geval van jouw hondje geen optie, gezien hij zware medicatie nodig had voor zijn HD en hernia. Je wilt ook niet zijn leven rekken terwijl hij ontzettend veel pijn heeft.

Daarbij hoe ouder de hond is, hoe kleiner de kans wordt om van nierfalen te genezen, het is een sluipmoordenaar. 

Ook speelt nierfalen vaak al een lange tijd, zonder dat je er erg in hebt. Als ze door nierfalen uit hun bekje gaan ruiken, zijn de nieren al behoorlijk ver aangetast. 

Ga anders nog eens het gesprek aan met je DA, zij kan je nog eens goed uitleggen waarom zij tot dit advies is gekomen.

Ook kan jij de vragen stellen die je bezighouden. 

Ik denk zelf dat je de juiste keuze hebt gemaakt, gezien de hele lichamelijke toestand van Tibbe.

Ik wens je nogmaals heel veel sterkte!   

doen hoor dat gesprek.. je reactie is normaal onderdeel van diepe rouw..

Wij hebben die gedachten ook...maar we weten ook dat het beter is zo.

Alleen je hart blijft roepen...we willen hem terug ..langer houden..

Maar het is goed geweest dat we in het belang van ons dier hebben gehandeld..geen lang lijden ...en ja daarna word het donker en zwaar

Heel veel sterkte hoor!

Het verlies van je hond verwerken kost heel veel tijd.

Helaas gaan ze zelden vanzelf..Dat maakt het voor ons lastiger ivm loodzware beslissing om je dier niet verder te laten lijden. Gelukkig kon het thuis (ik had die optie niet ivm urgent)

Ik hoop dat je wat vrede krijgt in jezelf na gesprek met de da.

Nierfalen kan heel goed zijn

xxx