Zoals sommige van jullie weten heb ik een moeilijke tijd achter de rug. Vanaf 2015 mijn alle steun en toevertrouwen Marvey en Ginny achter moeten laten bij mams thuis. Ik was toen 16. Ik ben heel en heel lang niet meer op dit forum geweest. Honden laten je nooit in de steek en ze zijn er altijd voor je. Hoewel het verdriet van Marvey en Ginny niet weggaat heb ik vandaag na 6 jaar (Ga op mezelf wonen). Ben nu tenslotte 22 (juni 23) en besloot om een maatje aan te schaffen. Aan de ene kant lastig want Mar en Gin zijn niet vervangbaar. Maar ik wist dat dit me goed zou doen en het is tenslotte niet mijn keuze geweest om ze achter te laten. Na een tijdje kwam ik een herder X rottweiler tegen die vanwege omstandigheden niet meer bij zijn baasje kon zijn. Vandaag 1.5 uur heen en 1.5 uur terug. Toen ik kwam kennismaken klikte het al meteen. Hij kwam in me armen stormen alsof hij me wel langer kende. Hij luisterde goed en was heel enthousiast. Ik dacht dit wordt hem. Ik nam hem dus over. Het is een super leuke reu van 5 maanden en heel en heel druk. En hij moet nog veel leren. Maar dat gaat me lukken net zoals bij Marvey en Ginny.




Reageren











Zo te lezen wordt het dus de komende tijd handen uit de zakken en aan de bak voor jouw hihi. Ik ben benieuwd naar je training methodes.

. En opvoeden op de speelse manier komt helemaal goed 
