" Dank voor je reactie! Het verschil is wel dat je Ramses nog kan troosten, hij gaat naast je op de bank liggen, etc. Ik kan werkelijk niks met Nero als hij een kap op heeft. Hij neemt geen snoepjes aan, zelfs geen frikadel. Hij bevriest volledig. Hij durft geen spier te bewegen, niet te zitten, liggen, om te draaien, om te kijken. Het enige wat hij doet is op dezelfde manier stilstaan, met hijgen en trillen van de stress/angst. Ik ga hem niet een dagdeel de kap op doen, als hij een dagdeel zo blijft staan. Misschien ziet hij het als een straf, ik weet het niet, maar ik kan hem nergens in steunen en als hij 30 minuten die kap om heeft, blijft hij 30 min zo staan. Als hij 2 uur die kap om heeft, blijft hij 2 uur zo staan. Een halve of hele dag doe ik hem niet aan. "
Lastig dilemma voor je hoor, ik ben blij dat ik ervan af ben.
Dat troosten ging pas na een uur of 8, toen hij echt doorhad dat hij eraan vast zat. Het eerste dagdeel heeft hij vooral heel ongemakkelijk gezeten, gestaan en gelegen (weet niet wat ik gedaan zou hebben als hij continu bleef staan), piepend en trillend. Het was hartverscheurend.
Maar ik besloot om er toch doorheen te gaan omdat ik wist dat ik de kap niet meer zelf zonder hulp om zou krijgen en ik wist dat hij op een andere manier niet van zijn pootje af zou blijven en ik hield mezelf voor dat ik als het echt niet ging, ik de kap een dag later alsnog af kon zetten.
Maar uiteindelijk wennen ze eraan, volgens mij sneller als de kap continu op blijft, dan wanneer je hem steeds op en af zet.
Dat zou mijn angstagressieve hond in ieder geval meer stress geven.