Hoi hoi,
Wellicht heb je inmiddels al een hond aangeschaft?
ik zie dat de topic al ouder is maar ik wilde toch graag even een berichtje doen om een positief geluid te laten horen. ????
Wij (gezin met 3 jonge kinderen) hebben een Entlebucher van 4 maand, met 8 weken gekregen. Een vrolijke, enthousiaste, slimme (!) en energierijke hond!
De puppyfase is soms wel bewerkelijk maar dat is het in het algemeen bij de meeste hondenrassen.
Dit is onze eerste hond, we hebben geen eerdere hondenervaringen en zijn zelf ook niet met honden opgegroeid van huis uit.
Toch zijn wij op een Entlebucher uit gekomen doordat wij de eigenaar van het nest al kenden en ons de hond zo aansprak in zijn gedrag en omgang. De moeder van onze hond is een hond die niet wantrouwig overkomt, toen wij als vreemden binnenkwamen kwam ze uit zichzelf naar ons toe, zoekt contact en maakt geen waakse indruk. De hond is minder gefocust op jou als ‘vreemde’ en als ze geen behoefte meer heeft aan je aandacht zal ze je eerder links laten liggen dan dat ze je actief op zoekt om negatief gedrag te gaan uiten, zoals blaffen oid.
Bijna alles staat of valt met een goede hechting vanuit het nest en opvoeding vanuit jou als nieuwe eigenaar. Dat geldt voor alle honden.
Uiteraard heeft elke ras wel bepaalde kenmerken. Maar ik lees van bijv een Maltezer Leeuwtje dat deze ook geïrriteerd gedrag kan vertonen naar kleine kinderen en door waaksheid snel geneigd is te blaffen. Wanneer deze hondjes hier niet in opgevoed worden. Uiteindelijk zal elke hond, die niet wordt opgevoed, negatief gedrag vertonen.
Wij mensen zijn teveel geneigd om honden te vermenselijken. Een hond blijft een dier, dus moeten we ook naar hun lichaamstaal kijken als zijnde een dier.
En soms is menselijk relativeren juist wel weer even nodig, bijvoorbeeld: Als ik door een winkelstraat loop zit ik niet te wachten op dat elke voorbijganger mij een aai over mijn hoofd geeft, of mij uitnodigt om samen koffie te drinken op het terras. Wellicht zullen er mensen zijn die dat geweldig zullen vinden. Zo ook de diversiteit met honden. Een hond hoeft van mij niet perse met alle honden (die zij bijv alleen met uitlaten tegen komt en die ze niet structureel zal ontmoeten) dikke vriendjes en close mee te worden. Ik wil wel dat ze dat wordt met de honden in mijn directe omgeving, dus honden in de familie die een onderdeel van haar systeem worden. En dat vind ik nu mooi aan de Entlebucher.
Ik denk dat je zeker voor een Entlebucher kunt gaan als eerste hond als je je verdiept in het ras en je puppycursus gaat volgen, om te leren kijken naar je hond. Daar krijg je goede handvaten mee voor jezelf om thuis mee aan de slag te gaan. Ik zou je aanraden om de cursus te volgen bij iemand die niet is blijven steken in de ‘al oude dominantie’ theorie maar meer weet over andere inzichten.
de Entlebucher wordt ook wel eens verward met de Apoenzeller.