Hoi allemaal,
Ik zit een beetje in tweestrijd met mezelf en zou graag jullie mening over iets willen. Ik ben erg benieuwd wat jullie hiervan zeggen.
De situatie: Fenrir is een lieve, leuke energieke Border Collie reu van nu bijna 16 maanden.
We lopen tegen hormonale problemen aan, nu had ik dat wel verwacht bij een puberreu maar het is heftig op het moment en lijkt erger te worden.
Tijdens wandelingen is hij soms , niet altijd, continu geobcedeerd door luchtjes en plasjes van andere honden. Zo erg dat hij zichzelf met nagels over de grond sleurt om er te komen , hijgen, piepen en kwijlen tot hij bij dát plekje kan. Als ik dan denk van ja ho maar we gaan de andere kant op (niet zijn zin geven met zulk gedrag) ligt er aan de andere kant ook echt wel een plasje wat lekker ruikt. Hij likt de grond, bosjes, stoepen, alles af.
Ik ben me er van bewust dat dit in zoverre 'normaal' gedrag is voor een jonge reu. Het probleem wat ik ermee heb is dat hij er last van lijkt te hebben.. hij is gestressed want wil ALLES ruiken/likken, en dat kan niet altijd. Als hij zo gestressed loopt te zijn kan hij ook weinig hebben qua prikkel; voorbijkomende auto's, andere mensen of geluiden lijkt hij dan niet goed te kunnen hebben en reageerd daar dan ineens angstig of gefrustreerd op terwijl die zelfde dingen in andere settings niet die reactie geven.
Dit gedrag is voornamelijk bij aangelijnde wandelingen. Losse wandelingen doen we ook, hier kan hij natuurlijk meer zelf bepalen waar hij heenloopt en doet, maar ook los moet elke boom 4x gemarkeerd worden en wordt alles afgelikt. De uitdaging is met loslopen het terugkomen als een teef die te lekker ruikt voorbij komt, maar hier kunnen we wat makkelijker op anticiperen en is meer mijn struggle dan die van hem 
Tijdens wandelingen rond ons huis is dit gedrag vele malen minder en trekt hij niet aan de lijn en loopt heerlijk vrolijk met zijn staart in de lucht mee. Natuurlijk doet hij wel markeren en soms wat likken daar, maar het is veel minder obcessief. Waar hij dit vooral doet is op plekken waar ik kom voor een lekkere wandeling en aangezien ik meerdere malen per dag een fijne wandeling wil maken want alleen poep/plas rondje om het huis vind ik niet voldoende voor hem maar op deze manier zijn de wandelingen niet heel leuk.
Nogmaals weet ik dat dit gedrag bij een jonge reu hoort, het lijkt me alleen wat heftig en vind het voor hem heel naar dat het de wandelingen stressvol maakt.
Ik ben eigenlijk erg tegen castratie, alleen ga ik me steeds meer toch afvragen of een implantaat voor rust zou zorgen in zijn hoofd... (ookal wil ik dit zelf éigenlijk niet) operatieve castratie is uitgesloten, ik wil niks onomkeerbaars.
Lang verhaal, ik vraag me af wat jullie gedachte hier over is. Is dit herkenbaar? Is het een staart van de pubertijd en wordt dit écht met tijd minder? Of zou een implantaat voor nu toch de oplossing zijn...
Laatste achtergrond info: Fenrir is in huis een heerlijke rustige hond, niet angstig. Tijdens agilitytraining heeft hij ook totaal geen last van deze dingen.
Bedankt alvast!!


Reageren








, dus zijn stukjes pens (gedroogd) bijvoorbeeld effectiever.
Maar idd, soms heb ik het idee dat ze op die manier ook geuren proberen te bepalen. Een loopse plas lik, herken ik echt wel. Staan dan 20 seconden in trans met schuim op de bek lol.

