Een half jaar geleden begon Zoë, een kruising tussen een Pomeriaan (Pomeranian) en een Chihuahua, ook wel een Pomchi genoemd, nadat ze water gedronken had, te hoesten. Ze hoestte dan zo'n 5 of 6 keer en moest een enkele keer ook kokhalzen (zonder daadwerkelijk voedsel of water over te geven). Het gebeurde alleen bij het drinken, want met eten had ze geen enkel probleem.
Ik ben hierop gaan googelen en las dat het bij een aantal hondensoorten voorkomt, o.a. bij Chihuahua's, waarbij de luchtpijp na verloop van tijd structurele integriteit verliest. Voor kleine honden die hun hele leven energiek zijn geweest, kan een energieverlies een teken zijn van een verzwakte luchtpijp. In veel gevallen, las ik, is dit een zeer langzaam ontwikkelend gezondheidsprobleem. De 'tracheale instorting' of 'trachea collaps' komt het meest voor bij Yorkshire Terriërs en kleine hondenrassen zoals Lhasa Apsos, Pomerianen, Chihuahua's en mopshonden.
Eén van de engelstalige bronnen:
https://www.dogster.com/dog-health-care/why-do-dogs-cough-after-drinking-water
De eerste maatregel waar ik over las, die we namen is dat we de drinkbak op een verhoging plaatsten. Ze staat dan met de achterpoten op de grond, maar met de voorpoten op de verhoging en in die min of meer diagonale positie, had ze er minder last van en hoefde ze na het drinken al minder vaak te hoesten.
Omdat ik een nog betere oplossing wilde, ben ik verder gaan googelen en vond ik ervaringen van mensen die hetzelfde probleem met hun hond hadden en die besloten hadden om, na met de dierenarts overlegd te hebben, het drinkwater dikker te maken.
Sindsdien hoest Zoë na het drinken hooguit nog een enkele keer. Ik kan dus zeggen dat het verdikken van het drinkwater haar absoluut helpt om niet of nauwelijks meer te hoesten na het drinken. Het drinkbakje staat daarbij op een verhoging.
Mocht je geen Thicken up kunnen krijgen, dan kun je ook een alternatief, eigengemaakt verdikkingsmiddel gebruiken (dat helpt ook om de hond aan Thicken up te laten wennen):
1/2 L water opzetten met ca. 50 gram rauwe kip (geen zout of kruiden!) totdat de kip gaar is: kip verwijderen en ergens anders voor gebruiken. In een kopje 1 afgestreken eetlepel rijstemeel oplossen met beetje water en al roerend aan de hete bouiilon toevoegen tot gewenste dikte. Vuur uit en helemaal laten afkoelen; drinkbakje vullen en uw hondje zal het lekker vinden; steeds minder bouillon en meer kraanwater gebruiken totdat de hond helemaal gewend is aan slechts verdikt water. Als je het verdikkingsmiddel hebt, kun je het direkt mengen met koud water.
Update 23 februari 2021:
Alhoewel Zoë niet meer de jongste is, voelt ze zich als vanouds. Ze is erg vrolijk en waar ze voorheen 's middags niet met de andere honden mee wilde wandelen, doet ze dat nu wel weer enthousiast.
NB. ik raad iedereen wel aan om wanneer je hond bovenstaande verschijnselen heeft, eerst een dierenarts te raadplegen. Er kunnen per slot van rekening verschillende oorzaken zijn.

Reageren




