@Danique: Beterschap!
----------------------------
Ik irriteer me soms erg aan mijn ouders en hoe ze denken.
Met de fietskar kan ik nu met Penny overal naar toe en dat vind ik zo leuk! Ik wilde haar altijd al meenemen naar tuincentra en outdoor winkels (waar het dus is toegestaan) omdat dat voor zover ik weet ideaal is om een beetje aan gehoorzaamheid te werken en om mentale uitdaging te geven op rust dagen. Met de fietskar kan dat want het is maar een half uurtje fietsen en de route is veilig.
Ik gaf het dus aan bij mijn ouders dat ik dat de komende week van plan was omdat ik daar toch nog wat spullen wil kopen, maar zij vinden dat echt niet kunnen. 'Een hond hoort niet in een winkel', 'dat ga je een oude hond toch niet aan doen', 'het is toch geen pup meer' en 'denk je nou echt dat Penny daar blij van gaat worden'.
Ik vind het zo ongelooflijk jammer. Er wordt weer echt gedaan alsof Penny te oud is om iets nieuws te doen/leren terwijl ze al zo vaak heeft bewezen dat dat niet het geval is en dat ze het zelfs heel erg leuk vind om iets nieuws te doen (kijk maar naar hoe ze nu geniet in de fietskar). Ik denk dat dit soort dingen juist leuk zijn om met een oudere hond te doen omdat je ze heel veel mentale stimulatie geeft (vreemde ruimte, vreemde geuren, vreemde mensen, andere honden, vreemde spullen) zonder ver te moeten lopen. Ook ideaal dus als ze uiteindelijk echt oud is en een stuk minder ver kan lopen.
Maar nee, mijn ouders willen en het niet en vinden het raar. Ik baal er van dat mijn ouders nooit open staan voor iets nieuws en ook niet eens willen luisteren als ik probeer uit te leggen hoe ik er over denk en hoe het een positieve invloed kan hebben op Penny. Als ik er niet was liep Penny nu nog steeds elke dag dezelfde korte rondjes en deed verder niets want 'het is een oude hond en een oude hond hoeft geen nieuwe ervaringen' 