Eerst zien hoe de kat op de pup reageert en visa versa. Wij hadden katten die redelijk stoïcijns waren en een daarvan liet duidelijk merken niet van hem onder de indruk te zijn, dus de pup leerde heel snel de kattentaal. De andere kat was wat meer op zijn hoede, die achterna jagen/hobbelen moesten we in het begin de pup al in begrenzen. Dat deden we door, nee te zeggen en hem te roepen om met iets bij ons te komen spelen.
Verder keken we het vooral aan, en vrij snel was het gewoon. Katten vonden hem prima en als hij te druk deed kreeg hij van ze op zijn falie(op een nette manier, dus geen ogen uitkrabbelen of zo gelukkig. Klauwen hadden ze in als ze mepten en middels blazen en lichaamshouding wist de pup al vrij snel wat ze daarmee bedoelden. Happen in de katten mocht niet, maar onze Aak ging op een bepaald moment net als de katten terug meppen, zag er niet uit eerlijk gezegd.
Eten hoefden we ons niet zo druk om te maken, onze pup was niet zo op voer gericht, en de katten en honden kregen gelijktijdig te eten op afstand van elkaar. Er stond dus nooit continue kattenvoer.
Nu wel (we hebben 2 jonge katten) en inmiddels eet de hond wel graag de brokjes, dus kattenvoer staat ergens op een hoog plekje.
Kattenbak hebben we altijd een bak met kap en klep gehad, daar zat en zit de hond ook niet aan. Misschien als jullie pup het interessant vindt telkens benoemen dat het "vies" is. Als hij dan daarop reageert, hem belonen. Reageert hij ook direct op het woordje "vies" wat buiten ook weer van pas kan komen.