En op dat moment wurmde Willow zich tussen mijn benen en ik voelde haar gewoon verstijven. Ik stap over haar heen van haar weg, en terwijl ik dat doe vliegt ze Kahlúa weer aan.
Gisteravond zaten we op de bank. Willow kwam tegen mij aanliggen en ik heb haar weggestuurd. Dit heeft ze 3 keer geprobeerd en de 3e keer was het klaar vond ik. Ik heb haar toen aan de riem op de grond gelegd. Hier is ze heel snel in slaapt gevallen en ik heb later de riem los gemaakt. Toen kwam ze er bij op de bank, op het kleedje, ver bij mij vandaan.
Kahlúa kwam op een gegeven moment tegen mij aanliggen en Willow kijkt meteen op en is super allert. Ik zei 'LAAT HET' en met een diepe zucht plofte ze weer neer.
Maar ik merk wel dat ik gewoon niet lekker zit. Niet ontspannen, en dit is dus iets waar ik aan moet werken, want Willow deed niets verkeerds.
Misschien zijn het ook wel een beetje de zenuwen wat het reizen betreft. Ik zie op tegen de 25 uur lange rit, en ben er constant mee bezig. Wellicht dat ze ook wel wat aanvoelen dat ik een beetje gestrest ben. "
Als je Willow voelt verstijven, is meteen het moment daar om haar af te blokken en te waarschuwen: Hela, pas op, jij! Not gonna happen!
Van haar wegstappen is het omgekeerde signaal: dan geef je haar de ruimte om uit te voeren wat ze van plan is. Een soort toestemming dus.
Zoals al is aangehaald: bij begroeting kan je op voorhand al managen. Willow even laten wachten tot je Kahlua hebt begroet, dan Kahlua vragen ruimte te maken zodat Willow binnen kan. Dat hoeft niet letterlijk worden uitgesproken, dat kan ook met je lichaamstaal/houding. Maar dat geeft duidelijkheid aan beide honden: Willow weet dat ze zich moet inhouden, Kahlua weet dat ze Willow daarna toegang moet verlenen.
Was Willow elke keer bezitterig als ze bij jou kwam liggen? Want het hoeft natuurlijk niet zo te gaan dat jullie niet meer lekker kunnen kroelen op de bank.
Je voelt/ziet het aan je hond, wanneer het lief en leuk bedoeld is, of wanneer het opeisen wordt. Dus lekker aaien en samen op de bank, waarom niet. Zolang die spanning er maar niet is.
Voor Kahlua net hetzelfde. Het is niet omdat jij met Willow effe op de bank ligt, dat zij er elke keer moet tussenkomen. Ook zij mag gerust eens een keertje 'in wacht' gezet worden.
Probeer het fair te houden, voor beide honden.
Ik denk dat je eigen zenuwen hier zeker mee te maken hebben, hoor. Dus probeer het niet te dramatisch te zien.
Er is heel wat aan de hand, wat allemaal invloed heeft op de stemmingen: de voorbereidingen van je reis, met al die corona-regels in de doorreislanden, voor 't eerst zo ver met je nieuwe busje, Kahlua die net nu haar voet breekt, Willow die loops moet worden en uit haar hum is door de hormonen... dan is het echt niet vreemd dat spanningen en zorgen leiden tot dit soort bitsigheden en gekissebis.
Straks zijn jullie weg. Nu nog effe moeilijk en lastig, maar eenmaal ginder komt het zeker goed! Als je zelf weer rustiger bent, komt die standvastigheid wel terug en vinden de honden ook hun draai wel terug! Komt goed! 