Ik weet dat het verdomde moeilijk is. Je kent mijn verhaal al uit je andere topic.
Ik ga er vanuit dat je hondje een spuit prednison heeft gehad waardoor ze meer eetlust zou moeten gaan krijgen.
Dat kreeg onze hond dus ook, weliswaar in de vorm van tabletten, maar een injectie zou nog veel effectiever moeten werken. Wij gaven onze hond inderdaad gekookte kip, rosbief, broodjes met paté, gekookt eitje, allerhande snackjes, blikjes bonzo (geen best voer, maar ze at het), ballen gehakt, etc. Alles om haar in leven te houden en daar ga je dus hartstikke de fout in. Dit deden wij achteraf gezien voor onszelf en niet in het belang van ons hondje, wij wilden haar niet kwijt.
Ik kan je niet vertellen hoeveel spijt wij hebben gehad en nog altijd hebben dat wij haar zo lang hebben laten lijden, want dat is het. Dit zal ons nooit maar dan ook echt nooit meer gebeuren. Geloof mij, je kan je hondje beter een week te vroeg laten gaan dan als een 1 dag te laat. Haar laatste dag staat na ruim 20 jaar nog altijd op ons netvlies, hoe ze al zwalkend en omvallend in de tuin alles van voor en achter liet lopen. Geen contact meer wilde met ons, wegliep van ons om ergens alleen te gaan liggen. Echt dit wil je niet in je herinnering hebben.
Ze had inderdaad bijna een "natuurlijke manier" van sterven gehad. Dat had ik mijzelf helemaal nooit vergeven.
Wat Loesje ook zegt, houden van is ook op tijd los laten. Echt hoor, de spijt en pijn van te laat loslaten is echt heel erg.
Dus nogmaals, kijk oprecht in de ogen van je meisje en dan weet je echt wanneer wat te doen.
Wederom wens ik je veel sterkte en veel wijsheid.