Penny was een stuk ouder toen ze het is gaan doen, het is bij haar begonnen doordat een herder en keer achter haar aan ging en haar in haar nek heeft gebeten. Ze is daar heel erg van geschrokken en doordat ik vervolgens (en eigenlijk ook daar voor al) verkeerd met die angst om ging leerde ze voor elke hond (en zelfs voor geluiden die ze er mee had geassocieerd) te vluchten.
Heel fijn dat je een plek heb gevonden waar het veilig is. Ik zou zelf toch voor de zekerheid wel een lange lijn gebruiken, daarmee kan je je hond genoeg vrijheid geven en heb je de garantie dat hij echt niet weg kan. Aan een lange lijn kan je hond ook rennen en energie kwijt raken, zo heb ik het met Penny ook gedaan. Zij was wel al een stuk ouder maar liep niet los, wandelde niet bijzonder ver en was toch tevreden. Momenteel lopen we zelfs nog een stuk korter omdat ze last heeft van haar rug en dat vind ze ook prima. Ze krijgt heel veel tijd om te snuffelen en ik verstop regelmatig snoepjes of bramen. Verder besteed ik meer tijd aan training (minstens 1 lange trainingsessie per dag) en gebruik ik voor in huis een Kong of snuffelmat.
Penny is er inderdaad voor het grootste gedeelte overheen gekomen, maar niet op een manier die ik aanraad. Zij had de angst ook door een andere reden en ik speelde daarbij een grote rol. Zelfs nu ze er voor het grootste gedeelte overheen is blijft het trouwens wel iets waar altijd ik rekening mee moet houden. Ze loopt heel veel los en doet dit echt perfect, maar in sommige situaties kan het gedrag terug komen en als ik dan niet op tijd ingrijp is ze weer net zo onbereikbaar als vroeger.