Mijn hond destijds werd ook niet dikker maar bewoog soms alsof hij in stroop liep.
Bij de da bleek zijn hartslag zo laag, dat zijn hart soms oversloeg en bijna stopte, maar dikker was hij beslist niet.
Zijn T4 stond toen op 8 en TSH te hoog, nog even aangezien, omdat onze da niet zo van direct ingrijpen is, een schildklier is complex en de stofwisseling is nog complexer, en er zijn meerdere oorzaken waarbij de schildklier tijdelijk vertraagd. Maar hij kreeg het ontzettend koud en opnieuw geprikt en gelijk op medicatie. Toen bleek dat de schildklier naar 1 was en dus volledig gestopt. Jaren later bleek hij een tumor op de hypofyse te hebben en was het probleem in kern niet de schildklier. Persoonlijk vind ik dat dierenartsen te makkelijk een hond maar op thyroxine zetten zonder te zoeken naar de oorzaak of een andere oorzaak.
Mijn huidige hond stond de laatste keer op 10,7, maar bepaald type honden (zeg maar racey, greyhond achtige, met zeer veel vlakke maar sterke bespiering, zeg maar topfit) kunnen lager staan dan normaal. Haar TSH was normaal en met de meer ervaren dierenarts besproken het zo te laten. Ze heeft namelijk nergens last van. Het kwam naar voren bij een regulier jaarlijks onderzoek wat ik laat doen omdat ik heel veel met de hond werk/train en haar niet wil belasten als ze niet oke is, wetende hoe ontzettend het ras is voor zichzelf
Kortom: laat grondig bloed onderzoek doen (oa ook naar de vrije waardes, die heel belangrijk zijn) en uitzoeken of de schildklier echt faalt. Ik zou nooit meer zomaar mijn hond op thyroxine laten zetten.