Mijn Golden Retriever reu van net 1 jaar begint wat opdringerig te worden naar loopse teven (of die dat bijna worden of net geweest zijn) en sommige gecastreerde reuen. Hij was juist altijd heel afwachtend en een beetje timide naar andere honden. Dat is hij nog steeds bij de meeste maar dus nu stukken minder bij loopse teven en sommige gecastreerde reuen.
Voorbeeldje: afgelopen vrijdag waren we op het Erkemederhondenstrand en liep er een loops labradorteefje rond. Silas had dit al snel opgepikt en bleef steeds proberen op haar te rijden. Er liep nog een ander ongecastreerd reutje rond die erg geïnteresseerd was maar door zijn formaat (klein Vlinderhondje) kon hij verder niets uitrichten ;-) Verder leek het wel of het de meeste reuen niet veel interesseerde; waren die dan allemaal (chemisch) gecastreerd of gaat die interesse (vanzelf) over?
Silas is namelijk vanaf dat moment bijna niet benaderbaar; lekker voertje, stokgooien (sowieso boeien stokken en ballen hem niet zo), roepen, zelf wegrennen, niks helpt. Enige wat rest is aanlijnen en meesleuren. We waren nog maar net daar maar konden hem niet meer loslaten want hij ging steeds terug. Na halfuurtje maar weer gegaan want hond was niet te houden en daar was het veel te heet voor.
Nu lees ik soms dat puberteit bij honden niet bestaat maar ik merk toch echt wel dat hij zich sterk interesseert voor de loopse dames of reuen die net zo ruiken. Blijkbaar hebben jonge reuen 6-7 maal meer testosteron dan volwassen reuen; vanaf welk moment daalt dat dan?
Verder merken we ook duidelijk dat wij niet (meer) zo heel interessant zijn; hij loopt makkelijk ver voor ons uit of blijft juist ergens hangen. Hij is niet zo geïnteresseerd in ballen of stokken, apporteren doet hij in het water tot hij de bodem voelt en dan laat hij los en na drie keer iets gooien heeft hij geen zin meer, voertjes zijn voor hem ook niet meer zo belangrijk.
Castratie wil ik eigenlijk liever niet maar we hebben nu een paar keer zo’n ‘loops teefje’ situatie meegemaakt en dan is er niks met hem te beginnen. Mijn man heeft toch al een paar keer gesuggereerd dat we chemische castratie zouden kunnen proberen maar ook dat wil ik liever niet.
Vraag dus is: wanneer wordt dat testosterongehalte minder, wat kunnen we nog meer doen dan afleiden/weghalen en gaan bij loopse-teefjes-situaties en hoe kunnen we wat meer focus van hem op ons krijgen?


Reageren

Ze was volgens eigenaresse aan het eind van haar loopsheid maar mijn hond merkte er nog genoeg van. Ze suggereerde zelfs dat ze het prima zou vinden als haar hond gedekt zou worden door de mijne maar dat wil ik echt niet.