Maar ik voel me zo schuldig nu. M'n ouders hebben een groot deel betaalt, ze deden dit voor mij zodat ik me gelukkig ermee zou voelen, er is veel tijd in gestoken, er wordt zelf al mee geholpen met uitlaten en ga zo maar door. En wat krijgen ze ervoor terug? Ik die m'n pup eigenlijk niet meer wil omdat het teveel is.
Ik mis inderdaad echt m'n vrijheid en dat had ik niet van te voren zo gezien. Ik had het er voor over om m'n tijd hiervoor op te geven, maar nu het zover is valt het zo tegen. En in weet, misschien moet ik het een kans en de tijd geven. Maar als die verantwoordelijkheid in mijn vakantie al te groot is, dan zal dat toch alleen maar erger worden?
De reden dat ik 'm nu hou is omdat ik niet te snel op wil geven. Ik zou me echt schuldig voelen als ik 'm weg zou doen. "
Ik denk dat je wel snel een keus moet maken. Hoe ouder de pup, hoe moeilijker hij het met de herplaatsing gaat hebben. Het is ook eerlijk naar het pupje toe dat je een keus maakt.


Reageren



wanneer Martha het berichtje leest dat een kind van tien een hond heus zelf kan opvoeden krijgt haar vertrouwen nog meer een deuk.....en keer ermee wandelen tuurlijk....heb ik ook mogen doen toen ik klein was...
Ik begrijp dat er voor- en tegenstanders zijn, maar in ons geval is een bench erg gunstig. Nu hebben wij hier wel een ren aan gemaakt, maar ook dan brengen we haar soms nog terug in de bench, omdat deze kleiner van ruimte is waardoor ze dan echt wel lekker gaat slapen of lekker gaat liggen en gaat rondkijken. "