Mijn stille liefde is een kat 
Durf ik dit te zeggen op een hondenforum? Jawel... ik ben eigenlijk een kattenmens 
Helaas ben ik allergisch, houdt mijn man er niet van en hebben we ook heel andere ideeën over hoe een kat gehouden moet worden (ik zeg binnen, hij zegt buiten). Dus het is beter dat er geen komt.
Toch zou ik er heel graag een hebben, zo’n lekkere kroelkont die tijdens het koken om je benen slingert en ‘s avonds al knorrend op schoot komt liggen.
Een vriendin van me heeft een kat, hij is inmiddels al oud. Hij vind eigenlijk nooit iemand leuk maar kwam bij mij gelijk op me af en vindt het heerlijk op mijn schoot
Die had ik zo van haar overgenomen!
Qua honden is het er ook een van haar. Een teckel teefje, en ik heb echt niets met teckels en ze is nog kortharig ook!
Maar Sophietje heeft bij de geboorte zuurstoftekort gehad en gedraagt zich, uhm, on-teckelachtig. We noemen haar een labrador in teckelformaat.
En ook Sophietje vindt mij hé-le-maal geweldig en doet niets liever dan mij op haar buik laten aaien of mij balletje laten gooien (rollen) of op schoot komen liggen. En als ze dan naar me op kijkt flappen haar oren naar achteren en is ze net Dobby uit de Harry Potter films.
Oké ik moet een hond die van knuffelen houdt
Ziva voldoet duidelijk niet aan de behoefte.
Tijd voor nummer twee, haha! 