Ik ben nieuw hier en heb me geregistreerd omdat ik jullie mening even wou horen.
De kinderen en ik wilden al heel lang een hond, maar mijn man heeft dit tegengehouden. Enkele maanden geleden kreeg ik toch toestemming als ik een pup kon vinden bij een kennel die totaal nergens op internet als broodfokker omschreven stond. Na een hele tijd te moeten zoeken was dit gelukt en stond ik op de wachtlijst. De pup moest nog geboren worden en mocht pas na 9 weken het nest verlaten. Het zou dus voor ten vroegste half september zijn. Mijn droom ging uitkomen. Een week geleden kreeg ik bericht dat er een pupje van drie maanden oud terug was binnengekomen omdat de eigenaars het teveel werk vonden met de vraag of we interesse hadden. Voor de rest was het een lieverdje. Voor ons kwam dit goed uit, want nu was ik twee maanden vrij om het pupje op te leren. De blijdschap is ondertussen ingeruild voor twijfel en onmacht. Het pupje heeft totaal geen opvoeding gehad vermoed ik en ik denk zelfs dat het teruggebracht is omdat ze zich er geen raad mee wisten. Ik wil het deftig opvoeden en heb al heel wat opvoedingsfilmpjes bekeken. Ik ga er ook mee naar de hondenschool. Op dit vlak denk ik wel dat het in orde gaat komen. Maar het pupje is ook vaak agressief. Het bijt in je handen, enkels, kleren, benen, tenen, ... en gromt dan. Hij is dan echt kwaad. Heb al vanalles geprobeerd, maar hij blijft dit doen. Onze kinderen zijn er bang van en ik voel de liefde ook nog niet omdat hij zo doet. Ik krijg er meer agressie dan liefde van. De gedachte om hem ook terug te brengen speelt vaak in mijn hoofd. Maar dan sus ik me met de gedachte dat het goed komt en we hem over een jaar niet meer gaan kunnen missen. Zijn er nog mensen met een verschrikkelijke pup? Komt het goed? Volgende week moet hij mee op vakantie. Ben er wel wat bang voor.

Reageren





