Hoi,
ik denk er ook wel eens over na. Ik heb ooit 2 kleine hondjes gehad en dat was leuk.
MAAR Max is nu 14 maanden, volop aan het puberen haha Ik zou er niet aan moeten denken om nog zo een stuiterbal te hebben, die net zo sterk is als Max.
ik ben gek op Max hoor, maar ik heb nu zelfs mijn twijfels of ik ooit nog een pup neem 
Wie weet over een paar jaar, als Max volwassen is dat ik er anders over denk haha
Heb eigenlijk altijd 2 honden gehad en met momenten 3 honden. De voor- en de nadelen zijn hier al besproken.
Momenteel heb ik 2 honden, maar tot 2 jaar geleden had ik 3 honden. De oudste hond (australian kelpie) is toen gestorven. Toen bleek dat de 2 honden die hier nu zijn, eigenlijk niet zo lekker met elkaar opschieten. In zoverre de nu oudste hond duldt de ander hond, maar echt dikke vriendjes zijn het niet. De ene hond speelt veel te ruw voor de andere hond, dus dat is altijd een soort van bemiddelen. Toen we 3 honden hadden viel dit eigenlijk niet zo op, want de australian kelpie "regelde" het goed in het "roedeltje". Maar nu dat hij weggevallen is, is het echt zoeken met die 2 hoe ze leuk met elkaar om gaan.
Wat ik eigenlijk wil duidelijk maken is, dat je echt heel goed moet opletten of je nieuwe hond qua karakter goed bij je huidige hond past. Als dat het geval is, dan heeft je huidige hond inderdaad een maatje erbij en spelen ze lekker, maar als dat niet zo is, dan is het "droombeeld" dat je hebt over een maatje voor je hond erbij gauw aan diggelen. En wordt het eerder een teleurstelling dan een verrijking.
Het is ondertussen alweer 15 jaar geleden dat mijn tweede cocker bij mij kwam. Ik woonde alleen en eindelijk ging een droom in vervulling. De oudste was toen 6 jaar en het ging heel goed samen. Zelf was ik dolblij met mijn duo. Later is door omstandigheden de oudste terug naar mijn moeder gegaan voor gezelschap maar het bleef wel mijn hond: wandelen, kosten...Ik heb er dan terug een tweede (eigenlijk derde) bij genomen en om een lang verhaal kort te houden: tot vorig jaar had ik zes hondjes 
. De twee oudsten van zoveel jaar geleden zijn er niet meer.
Hier is het altijd goed gegaan met een pup of herplaatser er bij. En ik geniet van mijn "groot gezin", leef voor mijn honden en hoef voor niets of niemand iets over te houden of verantwoording af te leggen. Qua kosten loopt het nu wel op met mijn jongste die sinds twee jaar epilepsie heeft maar verder valt het allemaal best mee.
Het belangrijkste is dat je eerste hond even graag een maatje er bij heeft als jij en dat je hem ook nog extra aandacht blijft geven.
Wij hebben nu een pup van 13 rondlopen naast onze oudste van anderhalf.
Ze doen het heel goed samen en zijn dol op elkaar, maar: 1 + 1 = 3. Het is echt flink meer werk; ik moet altijd opletten tijdens het eten zodat de één niet achter het eten van de ander aangaat (geen voernijd of zo, eerder dat de oudste gerust haar bak leeg laat eten door de pup en ik dat niet zo’n goed idee vind), als ze spelen zijn ze luidruchtig, het uitlaten is nogal een ding met een pup die nog niet goed weet hoe hij aan de riem moet lopen (inmiddels gaat het beter maar de eerste weken lieten we ze altijd met z’n tweeën uit, los van de kleine plasrondjes met de pup natuurlijk), het kattenkwaad is verdubbeld: mijn oudste kauwde al lang niet meer op meubels en is sinds de pup vrolijk weer begonnen daarmee. Zo kan ik nog wel wat voorbeelden noemen, maar ik denk dat je mijn punt wel begrijpt. 
Ik heb het de eerste weken echt wel zwaar gehad, maar nu de pup wat begint te wennen aan ons ritme en zindelijk wordt gaat het steeds beter. Ik zou hem nooit meer willen missen, hij is zo leuk met de oudste, doet het ontzettend goed en ik vind het éxtra gezellig met twee. Het harde werken is het 100% waard!
Ik heb op dit moment twee honden: Dobber van 12 en opvanghondje Anuska van 7. Voor mij is het eigenlijk niet meer werk dan toen ik alleen Dobber had. Natuurlijk zijn er dingen anders en moet je dingen aan passen in je ritme e.d. Maar verder merk ik niet zoveel verschil, behalve dan dat het voer twee keer zo snel op is en ik twee keer een hond de trap op en af moet tillen ;).
Nu moet ik wel zeggen dat ik heel bewust voor een volwassen hond ben gegaan. Die zijn m.i. gewoon gemakkelijker dan een pup. Anuska was ook binnen twee dagen zindelijk, afgezien van een paar keer een ongelukje dat ik zelf te laat was.
En ik heb expres een hond uitgekozen met een rustig aard, zodat ze gemakkelijk zou passen bij het leventje van Dobber en mij. Wat dat betreft heb ik echt gemerkt dat het een enorm voordeel is om een volwassen hond te nemen. Je weet veel meer van het beestje, waaronder of het een drukke hond is of niet. Ik zou zelf ook niet snel meer gaan voor een pup. Bovendien kon ik met redelijk grote zekerheid inschatten of ze bij Dobber zou passen en dat loont zich nu. Die twee kunnen echt prima door 1 deur en Anuska heeft ontzettend veel aan Dobber. Dobber zelf is wel erg zelfstandig, maar ik denk dat zij het gezelschap ook waardeert!
Hier ook 3 honden.
Ik vind het heerlijk!
Mijn man vindt 3 net teveel, maar zou nooit ene wegdoen.
Hoi,
Ook wij hebben 2 honden, 2 intacte reuen waarbij er tussen de honden 2 jaar leeftijdsverschil zit.
Voordeel van 2 honden is dat de oudste de jongste veel heeft geleerd. Gelukkig alleen maar de goede dingen :). Verder is het voor de hond leuk om iemand in huis te hebben die de hondentaal heel erg goed kent. Ben ook blij dat onze honden het erg goed met elkaar kunnen vinden (oudste is 10 jaar en de jongste is 8 jaar). Zou ik het weer doen, twee honden? Nee, zeker niet.
Ik vind dat er best veel nadelen aan 2 honden zitten. En dat heb ik best onderschat. Het leek me geweldig om 2 honden te hebben. Toch zou ik het niet weer doen. Het begint al als er een pup bij komt. Met een pup loop je kleine stukjes, met de oudere hond lange(re) wandelingen. Samen lopen kan, maar is niet altijd handig. Helemaal niet als je de jongste ook wilt trainen. Wandelen met 2 honden die los lopen kost ook de nodige aandacht. Ze lopen bij mij niet altijd nl niet altijd netjes naast elkaar. Samen vormen ze een roedel. Leuk, maar niet altijd. Vooral als je andere intacte reuen tegenkomt is het oppassen geblazen. Verder merk je toch echt wel dat 2 honden het huis veel vuiler maken, veel stof en zand. Natuurlijk kosten 2 honden ook meer geld (voer/dierenarts etc.) en niet iedereen is blij met bezoek van 2 honden.
Geniet van mijn beide honden hoor!
3 doggies
