Ik moet even mijn hart luchten.
Vanmorgen ging ik lekker hardlopen met Soof. Ik heb haar altijd los, maar pak haar bij me als ik wandelaars, fietsers, kinderen, etc. tegenkom.
Ik kwam op een gegeven moment een vrouw tegen met een hond. Ik liep achter haar. Soof nam ik aan de riem en ik waarschuwde haar met: pas op (ik heb geen bel ;) ).
Ze pakte haar hond kort, deze ging behoorlijk uit zijn plaat toen wij passeerden. Op een gegeven moment kijkt Soof heel verschrikt om en was plotseling de hond bij ons. Ik liet Soof meteen los. Ze rende heel hard en jankte en gilde met die hond achter haar aan.
Die vrouw riep nog dat hij alleen maar wilde spelen. Ik heb terug geroepen dat mijn hond dat niet weet en heel erg bang is. En ja, ik heb heel hard gevloekt. Ik zag Soof namelijk al heel ver vooruit wegrennen. Ze is al eens in blinde paniek geweest (als pup toen ze mij niet direct zag en een keer toen ze aan de schrikdraad kwam.. ze ziet dan niets meer, letterlijk blind van paniek).
De hond kwam langzaam terug naar het baasje, maar Soof zag ik niet meer.
Toen ik een stukje verderop kwam, stond ze een beetje beschut om de struik heen te kijken of ik kwam. Moest toen wel glimlachen. Ik heb haar even gerust gesteld, maar niet teveel aandacht aan besteed.
Soof was als pup angstig. Om die reden ben ik met haar naar puppy-cursus geweest om vooral het socialiseren aan te pakken. Dit heeft wel iets geholpen. Ze speelt ook graag met honden, maar kijkt eerst een beetje de kat uit de boom.
Doordat deze hond aan de riem flipte, was ze al op haar hoede.
Enfin.. het kan iedereen gebeuren dat de hond zich lostrekt, begrijp me niet verkeerd. Ik was ook meer boos vanuit schrik. Ik hoop alleen dat onze Soof er niet teveel aan overhoudt.


Reageren







