Sinds januari hebben wij (mijn ouders, zus en ik) een labrador pup genaamd Zuko in huis! Een energiek mannetje van 4 maand.
Naast Zuko hebben we ook een ouder mannetje van 9, genaamd Andor. Andor was als pup vrij energiek (wel rustiger dan Zuko) maar werd een stuk rustiger namate hij ouder werd.
Op het begin moest Andor even wennen aan Zuko maar het gaat nu ontzettend goed tussen de twee. Soms snapt Zuko de hints van Andor niet als hij ergens geen zin in heeft, maar goed hij is nog maar 4 maand.
Maar nu zitten we met het volgende. Zuko blijft maar in huis plassen. Ook als hij net buiten is geweest, ligt er soms na een wandeling nog een hele plens in huis. Tijdens het wandelen plast hij wel en poept hij ook. Qua stappen met zindelijk maken doen we hetzelfde als bij Andor. Zodra hij wil plassen, hup gelijk naar buiten. En belonen als hij buiten plast. Andor was zo zindelijk, Zuko nog niet (nu is geen enkele hond hetzelfde natuurlijk). Toch als hij op z’n donder krijgt als hij binnen plast, lijkt hij te weten dat hij de mist is in gegaan (oren plat, staart naar beneden, zakt ietsjes in elkaar). Dit gebeurt voornamelijk als je je stem erg verheft. Soms gebeurt het want we worden er soms een klein beetje gek van ????. Dagen gaat het goed en plast hij niet in huis, en dan ineens kan hij de gehele dag van zich afplassen in huis. We snappen het niet. We laten hem vaker uit dan Andor (andor wordt 3x uitgelaten), maar dit moet uiteindelijk verminderd worden.
We dachten eerst dat het zijn enthousiasme was. Als hij je ziet en enthousiast naar je toe komt, plast hij of druppelt hij wat van zich af. Maar buiten dit om kan hij ook zomaar zonder een hint oid van zich af plassen.
Zou het kunnen zijn dat we hem te vaak uitlaten (we zitten nu op gemiddeld 6x)? Zijn wij niet duidelijk genoeg? Kan het onzekerheid zijn?

Reageren









