" Maar hoe leer je een hond dan wat je wel wil zien? Mijn Aussie wil het heel graag goed doen maar als hij je niet begrijpt raakt hij super gefrustreerd en gaat hij het zelf wel regelen. En dan krijg je dus dat gegrom en gehap van TS. Zeker op die leeftijd hebben ze structuur nodig. Ik corrigeer niet fysiek of met schreeuwen maar ben wel heel duidelijk. Dat wegsturen zorgt bij bij mijn hond voor enorm veel rust (ik doe het goed, ik snap waar ik aan toe ben, degene die ik lastig vind is uit mijn buurt, ik voel me fijn). En vanuit die rust en positieve emoties kun je dan weer verder werken. Bijvoorbeeld aan een band met een nieuwe huisgenoot. Dat leuk worden komt vanzelf wel en is gewoon een kwestie van tijd en ruimte geven. En dat vraagt inderdaad ook van de vriend dat hij de hond die tijd en ruimte geeft. Mijn jongste Aussie heeft ook moeite met andere mensen, zeker mannen. Dat hoort ook wel een beetje bij het ras. Maar je kunt zijn hart echt wel winnen alleen duurt dat wat langer. Forceren werkt dan ook niet. "
Als je duidelijk bent, doen ze wat je vraagt.
Als ik met behendigheid, niet duidelijk ben, dan hangt Luca in mijn arm. Ik heb geen schade, zelf met blote arm niet. Zo verteld ze me, dat ik niet duidelijk ben.
Nou is het naar vreemde anders, de herders zijn wantrouwend naar vreemde, je moet je eigen roedel beschermen, dat hoort idd ook bij de aus.
Naar mensen, die bij jou horen, zal je dus moeten werken aan een goede band met je aus.
Weg sturen is een best pittige straf, je zet ze uit de groep en de stres wordt idd minder, je leert ze ook dat ze niets met bezoek hoeven. Ausen gaan idd graag regelen en dat is niet zijn taak. Dat heeft mijn Luca ook.
Maar ik zou ze dan voor dat het bezoek binnen is, op een kleedje leggen met iets lekkers, en niet pas als je bezoek er is. Zo koppelen ze het weg sturen niet aan je bezoek, maar doordat ze op afstand zijn en iets lekkers hebben, laat je zien, dat jij best zelf het bezoek kan regelen en voorkom je dat je ze weg stuurt
Luca snapte naar mijn moeder als ze bij mij was. Mijn moeder hoort bij mij mijn sociale groep, daarvan is het fijn als ze die leuk vind, dus Ik gaf mijn moeder een pot voertjes als ze binnen kwam, ze moest Luca laten zitten, met voer doet Luca dat netjes en ze gaf haar voertjes. Na een paar keer, ging Luca gelijk zitten als mijn moeder en aan kwam. In het begin als mijn moeder had gezeten en opstond, wilde Luca nog snappen, dan strooide ze wat voertjes en al vrij snel, was het goed als mijn moeder er was en rond liep.
Zo ben je bezig met emotie te veranderen, waardoor het gedrag vanzelf stopt.
Een aus is een aus, die blijven hun leven lang jou regels uittesten, niet om de baas te willen zijn, maar om te kijken of je wel oplet. Daarom zijn ze zeker niet geschikt voor iedereen.
Reageren
