Mijn broer heeft een Mechelaar gehad, maar ik heb er geen positieve herinneringen aan. Het was een heel lief beest, maar kon niet alleen zijn en had veel energie. Als hij alleen moest zijn werd het hele huis afgebroken en was er veel geluidsoverlast. Nu zal ik de eerste zijn om toe te geven dat mijn broer absoluut geen consequente opvoeder was. Dus niet alle gedrag van deze hond is te herleiden op een verkeerde opvoeding. Maar het energiegehalte was wel echt erg hoog. Mijn zwager heeft ook een mechelaar gehad. Deze hond is op een gegeven moment weggegaan omdat ze tomeloze energie had.
Mijn advies: lees je erg goed in en steek je hoofd niet in het zand als je iets ziet dat je niet aanstaat. Ik weet nog dat wij onze Dobber kregen en dat we wat googelden over het ras (ze is een kruising, maar lijkt het meest op de Appenzeller). Bij die rasbeschrijving stond dat het een ras is dat veel blaft. Wij hebben dat afgedaan als 'dat valt wel mee'. Nou... niet dus. Dus blijf kritisch lezen en laat je niet leiden door uiterlijk. Een hond met een prachtig uiterlijk dat qua karakter en behoeften niet bij jouw situatie past is al heel snel niet meer zo leuk. En dan heb je veel meer aan een hond die qua uiterlijk misschien niet de eerste keuze was, maar die wel beter bij jullie en jullie situatie past.
Succes met de zoektocht :D.