Je weet dat er aan zit te komen, maar altijd te snel.
Benji is vanaf pup al een probleemhondje geweest, komt van broodf*k en altijd problemen met poten en darmen gehad.
Sinds ik getrouwd ben, hoort hij ook bij het gezin en ben ik met hem de medische molen in gegaan omdat daar vroeger geen aandacht aan is besteed.
Vanwege een eerder moeilijk wakker worden uit narcose en randje gelegen te hebben, was het besluit met de dierenarts snel gemaakt dat we aan zijn oude lijfje niet meer teveel zouden sleutelen.
ruim een jaar later zitten we nu aan de Prednison voor zijn eosinofiele chronische darmproblemen, maar daar heeft hij nu de hoogste dosering van en helaas komen de problemen terug (persen op niks, waterdun diarree)
Ook beide patella zijn gediagnosticeerd met graad 4 en opereren is vrijwel niet mogelijk omdat t beide poten zijn.
Nu begint hij dement te worden, slechtziend aan een oog en heeft ie nog energie voor 10 ...
Dat laatste is moeilijk, zijn innerlijk is eigenlijk op en uitbehandeld maar hij heeft soms nog zoveel energie en dan zou je zeggen dat hij nog jonger is dan zijn huidige 12 jaar
terwijl hij de volgende dag voor Pampus in z’n mand ligt..
Hoe ver moeten we gaan en wanneer maak je de juiste keuze ...
Benji is een erfstuk van mijn man, hij heeft bij het overlijden van zijn moeder de zorg van Benji op zich genomen
Maakt t nog moeilijker..



Reageren















