Onze laatste wedstrijd

Hi allemaal,

Zoals sommige van jullie misschien nog wel weten deed ik canicross met mijn maatje Shadow. Een aantal jaar heb ik hier mijn wedstrijdverslagen bijgehouden. Ik vind het wel een mooie afsluiting om ons laatste wedstrijd verslag met jullie te delen.

15 December, de wekker gaat. Normaal hadden we allang op wedstrijd aangekomen, maar vandaag niet. Vandaag geen camera mee. Alleen Shadow springt op de achterbank en de sportuitrusting gaat de kofferbak in, op naar Bruinisse. Het is namelijk een bijzondere dag.

Na het inschrijven blijft Shadow even in de auto zitten en kijk in onder het genot van een heerlijke lunch naar de lange cross. Hier en daar schuiven wat mensen aan, die ik de afgelopen 7 jaar heb leren kennen, voor een praatje. Tot het moment dat het tijd is om onszelf start klaar te maken voor de korte cross.

Tuig aan. Heupgordel om. Lijn eraan. Bib om mijn enkel. Startnummer vastmaken. Warm lopen. We kunnen naar de start. Shadow kent het parcours goed, maar de afgelopen wedstrijden ging niet goed. Hij is inmiddels al acht en kan niet meer zo goed meekomen met de andere teams. Mijn verwachtingen zijn 0. Gewoon een laatste rondje samen.

Dan telt de vrijwilliger af en weg zijn we. Shadow schiet weg als een kanonskogel. Hij houdt dat niet meer dan 200 meter vol en gaat dan over in draf. Ik geef het commando dat hij door moet blijven trekken, want eenmaal in relaxe modus komt hij daar niet meer uit. Dus ik blijf continue tegen hem roepen. Het eerste gedeelte is singel track, en hij loopt enigszins door. Maar van harte gaat het niet. We worden in de eerste 2 minuten gelijk 2x ingehaald. Shadow valt uit naar de tweede hond, iets wat in onze sport niet thuis hoort.

Na ongeveer een kilometer krijgen we kleine hoogteverschilletjes in het parcours. Dat is ons ding. Shadow zet aan en geniet duidelijk. Ik vlieg erachteraan op een mooi tempo. We komen bij de grootste klim van het parcours en Shadow geeft vol gas omhoog, en netjes gas terug naar beneden. Het resultaat van 7 jaar wedstrijdervaring en training. We moeten nu nog een kilometer terug naar de start. Over het strand wel te verstaan. Shadow kiest om niet in het zand maar op het gras te lopen (ervaring). En in de verte zien we een langzamer team. Shadow zet de achtervolging in en binnen no time heeft hij ze ingehaald en gaat hij er voorbij. Inmiddels in vol galop, gezien hij weet dat we de finish naderen. Nog een klein bochtje maken we van het strand af en hij schiet richting de finish.

Hij heeft super gelopen! Boven verwachting de hele wedstrijd lekker doorgewerkt. Ik kijk naar mijn boef die in de blauwe schelp gevuld met water staat af te koelen. Met pijn in mijn hart bedenk ik mij, dat dit de laatste keer is dat we samen zon wedstrijd hebben gelopen.

De afgelopen 7 jaar hebben we zoveel mooie avonturen beleefd samen, maar het is tijd dat ik hem uit de sport haal. Hij kan het niet meer bijbenen. Hij heeft een super wedstrijd gelopen, maar dat is de laatste tijd meer uitzondering dan regel. Vorig jaar nog werden we 3e op het NK lange afstand. Maar nu is de koek op.

Eenmaal bij de auto geef ik hem nog een dikke knuffel en heb ik de tranen in mijn ogen staan. We blijven van elkaar genieten, alleen dan zonder wedstrijdhesje aan. Maar we gaan het wel allebei ontzettend missen.