Om een lang verhaal kort te maken, ik heb een zwak voor de 'underdogs'. En nu komen we tot mijn vraag: vandaag in het asiel zag ik een nieuwe hond; een duitse spits. Beestje is al 12, komt uit de broodfok, heeft cataract aan 1 oog en hartproblemen, waarvoor ze medicatie krijgt. Het is wel stabiel momenteel.
Maar wat een sociaal lief teefje is dat! Nu hoor je me komen, ze heeft mijn hart veroverd.
Echter, ik stel me wel een aantal vragen ivm haar gezondheid, levensverwachtingen, onzindelijkheid (ik weet niet of dat zo is, maar ik bedoel op medisch vlak kan een oudere hond onzindelijk worden) ect. Ook is het zo dat ik jaarlijks op reis ga (en ze zou dus niet meekunnen wegens te grote belasting voor haar hart (warme landen)). Dus zou ik ze naar het opvangezin brengen waar mijn kadés ook naar toe gaan als ze niet mee kunnen. Ook met dagelijkse wandelingen vraag ik me af hoe ik dat zou doen, ect... . Nu woon ik alleen met mijn zoon, maar als alles goed gaat, zou ik binnen een jaar, twee jaar gaan samenwonen met mijn vriend en dan zijn we met 5, wat natuurlijk een pak drukker wordt in huis zelf. Ik wil met andere woorden een weloverwogen keuze maken.
O, mss niet onbelangrijk; ik werk part-time.
Iemand tips, meningen, ervaringen, ... over het wel of niet doen?
Bedankt!

Reageren


, maar mijn zorg gaat eerder uit naar het oudje; 1 spelend kind in huis is niet zo druk. 3 daarentegen wel, en opwinding is nu iets wat ze niet kan gebruiken (gaat direct hoesten dan volgens medewerkers van het asiel)




