Het is een hondenforum, ik weet het, maar mijn moeder en ik samen zijn dit jaar gewoon 5 katten verloren... Het wordt een lange post ben ik bang, sorry!
3 kittens, een nestje dat ernstige problemen had. We hebben ons best gedaan, handgevoerd, zelfs de hulp van een stichting ingeroepen, maar het mocht allemaal niet baten.
Van links naar rechts: Teddy, Georgie en Frankie.

Toen ging Praline (Plientje), door een combinatie van ziekte en ouderdom. De dierenarts vond hem te gezond om in te slapen, dus na weken strijden is hij uiteindelijk op natuurlijke wijze overleden.

En toen Pierre.. Pierre was mijn moeder's "baby". Zo noemde ze hem. Ze was zo gek op hem. Eind augustus kwam hij ineens niet meer thuis voor het eten, wat hij normaal wel altijd deed. Zoekacties opgezet, dagen gezocht, tot mijn moeder mij op een vrijdagmiddag huilend opbelde. Ik weet het nog zo goed, want de herinnering aan haar verslagenheid doet nog steeds pijn. Ze zei alleen maar "Mies, mijn baby is dood. Hij ligt in tweeën op het spoor." Hij was aangereden door een trein op het spoor achter mijn moeder's huis. Er loopt een sloot naast dus het is heel moeilijk voor een kat om daar te komen. We zullen nooit weten hoe hij daar is gekomen, helaas.

Maar de wonderen waren de wereld nog niet uit, want precies een maand later vond ze, op de begraafplaats waar haar vader ligt, een heel jonge kitten. Dit is Harvey.

