Nou! Dat was me wat vandaag zeg.....
Lopen wij in de bossen, vlak bij ons huis trouwens, hoor ik ineens een hoop geritsel en dan wat geluiden die op...hard knorren (echt) leken; holt er ineens, zo hooguit 20 meter voor ons, een enorm groot wild zwijn het bospad over!
Ja hoor, zo maar midden op de dag. Dus na enkele seconden en wat verbaasd kijken naar mij denkt Wanda: tjesses dat is toch ook wat. Misschien moet ik erachteraan? Zou dat van mij verlangd worden? En ze gaat er in een onzeker sukkeldrafje achteraan.
Mathilde was iets sneller en had haar besluit tot achtervolgen van dit, ja wat was het eigenlijk die heeft nog nooit een wild zwijn gezien of gehoord) al genomen.
Net toen ik dacht zo! Dat was wat zeg.....komt met veel geraas de rest van de troep( roedel? Zwerm? Kudde? ) het bos uit stormen en met veel geraas vlak voor me het bospad over; het , waarschijnlijk mannetje achterna.....
Wat! Ik stond even aan de grond genageld. Let wel, het was gewoon 3 uur s middags en ik was niet in oerbos in midden Polen. En maar 500 meter van een weg.
Enfin, kudde zwijnen verdwijnt in t bos, Wanda was te verbijsterd en keek naar mij zo van: daar ga je zelf maar achteraan maar ik doe dat niet. Te groot( vooral die eerste, echt een stuk groter dan Wanda zelfs!), te veel
Dus zij kwam, aarzelend , terug naar mij gelopen. Mathilde was veel stoerder: die was compleet uit mijn zicht erachteraan gaan rennen.
Die moest ik 2 x ( meer niet hoor)roepen maar kwam toen ook terug met zo n koppie: nou ik had m bijna hoor! Echt! Tuurlijk wijffie.....
Ik vond het heel wat, deze ontmoeting; en het feit dat mijn lieverds daar zo, eigenlijk rustig op reageerden. Eng vond ik het niet.
Hoe zou jullie hond reageren bij zo een ontmoeting?


Reageren
Gelukkig is het goed afgelopen 











)





