Maylo heeft vanmorgen de oppas een hartverzakking bezorgd....en dat was niet de eerste keer....het is nummer 3 al.
Maylo gaat elke woensdag naar de oppas. Dat is een particuliere oppas die in huiselijke kring op honden past. Ik werk zelf s woensdag van 8 tot 17:00 dus dat is een uitkomst.
Om 09:00 uur zag op mijn telefoon dat ze belde. Ik neem op en ze zei dat Maylo weg was. Ik zo nuchter als ik ben....'uh? Weg hoe bedoel je weg?'. Ze raaskalde....vanalles hoorde alleen hij was in de tuin en moesten naar binnen en ze had 20 min al gezocht maar kon hem niet vinden.
'Ruth...wacht effe....in de tuin kan Maylo toch niet weg? Dus hoe kan die dan weg zijn?'. Ik hoorde de paniek in der stem....ineens een korte stilte........en zegt ineens '...hij staat voor me.....Jij kleine etter!'.
Ik zo 'he? Hij is er dus gewoon?'. Ja dus. Ik ben hem net gaan ophalen en ze vertelde toen het hele verhaal.
Ze had de honden in de tuin gelaten en ze heeft een hele diepe tuin en ze kunnen er inprincipe niet weg. Het begon te regenen dus ze ging met de honden weer naar binnen. Ze kunnen via de bijkeuken naar binnen maar ook via de serre. Nu wilt Maylo niet via de bijkeuken (vraag me niet waarom) en ze deed eerst 2 andere via de bijkeuken en wilde toen de serre deur open maken....maar hij was toen al gevlogen terwijl hij nog 3 sec ervoor naast haar stond. Ze is de tuin 3x doorgelopen...hekken en allea gecontroleerd. Geen Maylo....met eten gerammeld binnen afgezocht....en steeds maar geroept....geen Maylo. Ze heeft toen mij gebeld....en in dat gesprek stond hij ineens weer voor der met een pretbek en zwarte pootjes.
Hij heeft waarschijnlijk der wel gehoord maar gedacht doei!!! Ik zit hier fijn zoek jij maar fijn. Dit is al de derde keer namelijk. De 1e keer lag meneer lekker te pitten op der bed en heeft ze 30min gezocht en de 2e keer zat hij op de wc.....
Moraal van het verhaal.....van een terriër moet je het hebben.....
Reageren
