Sinds 8 september hebben Dobber en ik een Roemeens opvangertje in huis: Anuska. Ze mag bij ons inburgeren, zodat haar adoptiekansen groter zijn. Het lijkt mij wel leuk om op HP haar vooruitgang bij te houden
. Het is voor mij de eerste keer dat ik een buitenlands hondje opvang, dus ik ben blij met elk stapje vooruit
.

Even kort over Anuska haar voorgeschiedenis: ze is als jong hondje via een dodingsasiel in een gewoon asiel terechtgekomen en heeft daar zeven jaar geleefd. Ik wilde graag een hondje uit het buitenland helpen bij het vinden van een fijn huisje, dus daarom mag ze nu bij mij inburgeren.
De afgelopen week ging in elk geval goed. Het is een ontzettend lief hondje en het klikt prima tussen Dobber en Anuska. Ze is erg nieuwsgierig en leert snel. Ze was in principe na een paar dagen zindelijk en is ook al een aantal keren alleen thuis gebleven met Dobber. Ik sta eigenlijk versteld over het gemak waarmee ze zich aanpast... En hoe snel ze haar angsten overwint. Mijn vader kwam bijvoorbeeld onverwachts de tuin in. Eerst heeft ze even geblaft en twee minuten later stond ze bij hem op om aaitjes te vragen. Best wel speciaal voor zo'n buitenlandertje, dat ze zo snel herstelt.

Het was een zware week voor mij (ik ben compleet uit mijn ritme, haha!), maar ik ben wel heel blij met hoe goed Anuska het doet. Ik ben benieuwd hoe het over een paar weken gaat. Ze doet het zó goed, dat ik zelfs op moet passen dat ik niet te snel met haar ga
.



Reageren






, maar ik heb geen idee wie je bent
.


)



. Je ziet op een gegeven moment haar houding veranderen. Dat was toen ik even moest lachen van haar. Toen werd ze direct vrolijker.
. Want ik stond met de rug naar haar toe om dat filmpje te kunnen maken en ik zei niks. Normaal gesproken praat ik tegen haar als ik naar haar toe kom. Maar... Als ik met het gezicht naar haar toe sta en praat, blijft ze niet zitten, maar komt direct bij me . Je ziet op een gegeven moment haar houding veranderen. Dat was toen ik even moest lachen van haar. Toen werd ze direct vrolijker. "

