Op 21 augustus hebben wij ons lieve meisje toch nog vrij onverwachts moeten laten gaan.
14 mei 2008-21 augustus 2019
Wopper rommelde heel haar leventje al met maagklachten. Middels scopie was bekend geworden dat zij leed aan chronische maagontsteking. Zo ook begin augustus weer, dit keer waren het meer de darmen die opspeelde.
Het vreemde was dat zij de ene keer pijn aangaf en de andere keer totaal niet.Uiteraard weer allerlei onderzoeken gehad, met goede uitslagen, dus daar werden we niets wijzer van.
Tussentijds nog 2x op de spoed gezeten omdat zij 40,5 koorts had en de 2e keer gilde van de pijn bij het aanraken van haar flank. Bij de DA toonde ze nog iets gevoelig, maar niet meer zoals thuis.
Ondertussen stonden we een dag voor onze vakantie, we zouden 12 augustus met Wopper 2 weekjes weggaan, maar dat zagen we uiteraard niet zitten.
Dus i.p.v. de 12e op reis te gaan, wederom naar de DA die een CT-scan voorstelde van haar maag/buikstreek.
Ik stelde voor om dan gelijk longen en hoofd ook mee te nemen vanwege wat vage andere klachten.
Heel groot was de schrik toen de DA belde met de uitslag, geen ernstige afwijkingen in de maag/buik, maar een longtumor die tegen het middenrif aanzat.
Deze tumoren veroorzaken ontstekingen, die pijn geven wat uit kan stralen naar de maag. Dat verklaarde dus haar maagpijn.
De DA vertelde dat deze tumoren, de ontstekingen onderdrukkend met medicatie, langzaam groeien. Veel honden hadden nog wel tot een half jaar.
Helaas mocht dat voor onze Wopper niet zo zijn. Ons meisje had er DIS (diffuus intravasale stolling) bijgekregen, dit ten gevolge van de tumor.
Hierdoor ontstaat multi-orgaanfalen en bloedingen. Dit is pas gebleken op de dag van inslapen.
Vijf dagen was zij met behulp van AB en een ontstekingsremmer nog een fitte, beetje bejaarde dame.
Hier 5 dagen voor haar overlijden op het strand, gewoon ons meisje, zoals ze altijd was, blij en enthousiast met haar hertensprongen. Ze maakte totaal geen zieke indruk.
Dinsdagavond hebben we nog een lange wandeling gemaakt zonder ook maar een moment een zieke hond te zien, vrolijk en alert als altijd.
Woensdagochtend was daar helemaal niets meer van over, zo ziek..... We konden niet anders als haar woensdag laten gaan.........
Wat missen wij onze Wopper verschrikkelijk.
Maar wat zijn wij dankbaar dat dit lieve meisje in ons leven is geweest.
Reageren
Prachtige foto's, hopelijk kun je daar over een tijdje weer met een glimlach naar kijken. Heel veel sterkte met dit grote verlies, een dikke knuffel voor jullie <3 
