Ik ben nieuw op dit forum, maar heb er al veel aan gehad en veel goede info gevonden, dus in ieder geval daarvoor al bedankt!
Momenteel ben ik sinds anderhalve het baasje van een ruwharige dwergteckel. Ik ben erg trots en het is ook echt een schatje. Dit is mijn eerste pup. Eigenlijk gaat het heel goed. Ik kan al met hem een stukje wandelen. Ongelukjes gebeuren eigenlijk amper, want we zijn veel buiten. Dus ik mag niet klagen. Ook 's avonds en 's nachts gaat het goed in de bench. Meestal meldt meneer zicht rond 6 uur 's ochtends en dan gaan we naar buiten om een plas te doen, gaan we een klein stukje wandelen en spelen we wat.
Toch zit ik er momenteel best wel door heen. De constante aandacht die de pup vraagt begint me best op te breken. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik denk waar ben ik aan begonnen. Ik ervaar de zorg voor de pup op veel momenten als benauwend, omdat hij de hele dag achter mij aan huppelt en niet uit zichzelf wilt slapen (tenzij ik op de bank zit) dan gaat hij op de grond voor mij liggen snurken.
Het probleem is dat hij eigenlijk niet echt slaapt, omdat er te veel prikkels om hem heen zijn, waardoor hij soms overprikkelt is en erg druk kan zijn. Ik probeer dit op te lossen door op het moment dat hij slaapt (op de grond dus), hem in zijn bench te leggen. Soms gaat dit goed, en slaapt hij rustig verder. Soms gaat dit helemaal niet en wordt het hele huis bij elkaar gejankt. Ik zit daardoor met mijn handen in het haar, want ik weet op dat moment niet of ik hem eruit moet laten (dan leert hij toch dat gejank betekent dat hij eruit mag) of hem moet negeren.
Natuurlijk heb ik ook veel gelezen over benchtraining en zorg ik er voor dat er regelmatig iets lekkers in zijn bench ligt en geeft ik hem zijn eten. Hij loopt ook regelmatig in zijn bench, maar slapen ho maar. Hoe kan ik er toch voor zorgen dat hij aan zijn rust toekomt, zonder dat hij steeds gestoord wordt.
Verder, het alleen laten. Ik loop een paar keer per dag naar boven om hem te leren dat ik eigenlijk altijd terug kom, maar ook dan begint hij eigenlijk direct te piepen, steeds luider. Zelf als ik nog geen halve minuut weg ben. Hoe kan ik dit het beste oppakken? Moet ik dit negeren of ga ik te snel?
Kortom, ik ben op zoek naar tips en misschien een klein beetje steun in deze best wel heftige, maar ook regelmatig leuke periode. Hoor graag van jullie :).

Reageren

En bij de ene mens gaat dat vlotter dan bij de andere. Dus niet te veel druk op jezelf leggen, er moet helemaal niet zoveel, je hebt alle tijd en het moet niet meteen vanaf dag 1 allemaal perfect lopen.


ik blijf daar rustig onder dus Charlie ook.