Ik ben een hele tijd niet op het forum geweest. Er is in die tijd een hoop veranderd.
Begin dit jaar ben ik gescheiden en verhuisd met mijn zoontje en onze hond.
Alle stress die dit met zich heeft meegebracht heeft een grote weerslag gehad op Toby. In de nieuwe situatie merkte ik dat hij niet happy was. Hij kon o.a. niet meer alleen blijven. Om een lang verhaal kort te maken: omdat ik vond dat ik eerlijk naar Toby moest zijn heb ik de situatie besproken met de fokker. Na een aantal gesprekken zijn we tot de conclusie gekomen dat het voor het welzijn voor Toby beter zou zijn om hem te herplaatsen. Ik heb daar veel verdriet van, maar ik kan hem niet meer bieden wat hij nodig heeft. Afgelopen week hebben we afscheid van Toby genomen en heb ik hem naar de fokker gebracht, van het weekend is hij vanuit de fokker naar zijn nieuwe baasjes gegaan. Een plek waar hij alle liefde en aandacht krijgt en bovenal niet alleen hoeft te zijn en zelfs een (parttime) speelmaatje krijgt.
Vanuit de fokker heb ik een hoop complimenten gekregen over zijn conditie en zijn opvoeding.
Ondanks dat ik weet dat ik dit de juiste beslissing is, doet het me veel verdriet en heb ik het gevoel gefaald te hebben. Toby was een bewuste keuze en we hadden ook voor een hond gekozen om er een leven lang voor te zorgen. Nu is het helaas toch anders gelopen. We missen hem enorm!
Maar houden van is ook loslaten en aan die gedachte houd ik me vast. Mijn hond verdient het allerbeste.


Reageren






