Ik gooi mijn topic weer even om hoog. Het lijkt me leuk on hier nog af en toe iets te plaatsen, en vandaag is zo'n dag!
Want wij zijn zaterdag geslaagd voor het VZH examen! Willow deed het zo fantastisch, ondanks mijn extreme zenuwen. Het kwam met bakken uit de hemel, maar zelfs tijdens de af oefening (zo'n 8 minuten) bleef ze keurig liggen.
Ik kreeg van de keurmeester te horen dat ze het bij het appél allemaal goed deed, maar dat het veel strakker en netter kan. Ze deed alles wat ik van haar vroeg, en voerde dit ook goed uit, maar het was wat slordig. Met volgen aan de lijn zat ze keurig aan me geplakt. Zodra de lijn los ging zag de keurmeester iets van spanning bij de hond (en ook bij mij) en week Willow wat verder van mij af, en keek veel om zich heen. Hier gaan we dus aan werken!
Op sociaal vlak deed ze het fantastisch. De keurmeester werd helemaal onder gelikt, alle voorbijkomende (vreemde) honden, fietsers en mensen werden genegeerd. Ook wanneer ik uit het zicht was.
Uiteindelijk zei ze dat 'de knuffelkont' geslaagd was!
Het volgende examen staat gepland voor 10 juli, maar dit is voor ons beide te snel. Wij trainen dus rustig door en hopelijk kunnen we deelnemen aan het examen in oktober.
Verder is het nogsteeds een heerlijke pittige hond. Het is echt geen dag saai met haar. Ze wil altijd werken maar heeft ook een steeds betere uit knop.
Met het hondje van mijn zusje gaat het niet, en dit gaat ook niet gebeuren. Samen wandelen vinden ze beide prima, ze negeren elkaar, en af en toe hebben ze zelfs kleine speelmomentjes. Zodra we weer thuis binnenstappen gaat er een knop om bij Willow. Malibu is gelukkig geregeld bij mijn zusje, en zo niet werken we met hekjes door ze gescheiden te houden. Het gekke is, ze zoeken elkaar wel op. Zo komt Willow geregeld tegen het hekje aanliggen, en Boo kruipt er vanaf de andere kant tegen aan. Maar zonder hek, gaat het gewoon mis.
Willow heeft dit overigens ook met andere honden in hetzelfde huis. Ze is buiten enorm sociaal. Ik vertrouw haar met elke hond buiten. Maar waar ze bij een wandeling heel leuk met een hond kan spelen, hoeft diezelfde hond 1 stap onze tuin in te zetten en wederom gaat die knop om. Misschien territoriaal, of het gevoel van 'niet weg kunnen'. Ik weet het niet, maar ik wil er wel rustig in gaan trainen met haar.
Met Kahlúa is het nogsteeds dikke mik. Ze zijn zó verschrikkelijk leuk samen en echte vriendinnen. Sinds Willow er is kan Kahlúa ook veel leuker met andere honden opschieten. Ze trekt naar Willow toe, en heeft minder de behoefte andere honden constant te treiteren en alles te regelen(nu is Willow de pineut, die het overigens prima vindt)
Uiteraard gebeurd het nog wel eens dat ze wat mot hebben. Zo kan Willow er niet goed tegen dat wanneer zij tegen mij aan ligt, Kahlúa er ook bij wil. Maar waar ze er eerst direct op af vloog, geeft ze dit nu netjes aan en kan ik hier goed op anticiperen.
Een heftig hondje dus, maar dat wist ik op voorhand en is en blijft alleen maar leuk! Ze is ook nog geen 2, dus tijd genoeg om een wat stabieler karakter te ontwikkelen. Ze is lief naar alle mensen, en kan ook bij een vreemde in de armen kruipen voor een knuffel.
Nu tijd voor foto's!
Vzh



Willow met haar moeder. Nogsteeds zitten we met alle 'pup' eigenaren in de groepsapp, en hebben we dagelijks contact. De fokker zie ik ook geregeld. Dit was tijdens een wandeling vorige maand.

'Blossom of the Brave Brindles' met bloesem.


En een foto van mijn 2 liefste dames samen.



Reageren








.






