Onze Winston is een Welsh Cardigan Corgi. We hebben lang nagedacht over twe vragen, de erste of we wel een hond wilden en konden hebben en de tweede, zo ja, welke.
De eerste vraag konden we op een gegeven moment met JA beantwoorden, mijn vrouw was met pensioen, ik werk nog een paar jaar en we hebben voldoende tijd en ruimte voor een hond.
Na het overlijden van mijn laatste hond, die 14 was geworden, heb ik vaak honden van vrienden en bekenden te logeren gehad. Zo kwamen we tot de conclusie dat een niet al te grote hond het beste bij ons zou passen, maar ook weer niet te klein en zeker geen schoothondje. Zo kwamen we op een Corgi uit, te meer omdat we regelmatig een Corgi van vrienden te logeren hebben gehad. Lang rondgekeken en over andere rassen nagedacht, maar toch steeds weer op een Corgi uitgekomen.
Uiteindelijk konden we Winston dan gaan halen. Een hele reis, maar alles verliep vlotjes en toen we eenmaal thuis waren, voelden we ons echt blij en gelukkig met onze kleine nieuwe vriendje.
En zo is het gebleven, Winston is nu 5 maanden en hij doet het echt goed. Een echte Corgi, Welsh Cardigan, dus inclusief prachtige staart, super slim, vocaal maar beheersbaar. Het blaffen is even een dingetje geweest, maar gaat steeds beter. Op een appartement moet je daar toch wat meer rekening mee houden. Zindelijk maken ging super snel dankzij het vrouwtje dat een slaap-eet-speel-uitlaat regime heeft ingesteld dat strikter is dan het spoorboekje van de Zwitserse spoorwegen.
Winston's gedrag aan de lijn kan nog wel beter, voral bij het vrouwtje, maar daar werken wij ook aan.
Nu wil ik dolgraag foto's plaatsen, maar nog geen ide hoe dit moet. Hulp wordt gewaardeerd!
Groeten van Winston, zijn vrouwtje en zijn baas!
Reageren
. Hopelijk horen we veel avonturen over hem.
