Hoi hoi,
Ik heb een hondje van inmiddels 4 jaar oud. Ze is een herder, waarschijnlijk een Mudi, maar zou ook een mengelmoesje kunnen zijn. Ik heb haar via Marktplaats gekocht toen ze een half jaar oud was.
Toen ik haar net had, kreeg ik al snel door dat zij geen normale opvoeding heeft gehad. Gaandeweg lijkt het erop dat haar eerste half jaar gewoonweg traumatisch is geweest. Ik heb haar nog zindelijk moeten maken. Verder was ze bang voor alles. Gezien haar gedrag naar eten, denk ik ook dat ze veel te weinig eten heeft gekregen en/of ervoor heeft moeten vechten.
Ze kwam uit een huis met kinderen van alle leeftijden en met vier andere honden. De honden zouden haar hebben verstoten volgens de vorige eigenaar.
Mijn vriend en ik zijn direct begonnen met het heropvoeden van het hondje. We zijn heel ver gekomen, maar er zijn een paar dingen die we maar niet kunnen verhelpen. Vooral als ze alleen met mij is, zijn de problemen het grootst.
Het gaat om het volgende:
- Zodra we buiten komen, verandert haar hele houding naar aanvallend. Ook als er niets of niemand buiten is. Ze trekt ontzettend aan de riem en blaft naar andere mensen, kinderen, katten, honden, en fietsers. We proberen haar zo veel mogelijk vooraf al uit deze modus te halen. Dit werkt 80% van de tijd (bij mij gaat het moeilijker dan bij mijn vriend), maar zodra we het één dag niet doen, kunnen we opnieuw beginnen;
- Binnen is ze erg waaks. Zodra er iemand langs loopt en mijn vriend is niet thuis (dan doet ze het namelijk bijna nooit), begint ze als een gek te blaffen en rent ze van voor naar achter. Ook als er iemand binnenkomt die niet heel vaak langs komt, gromt en blaft ze;
- Wanneer ik haar wil corrigeren door haar naar haar mand of bench te sturen of door haar te laten zitten, dan luistert ze niet. Als ik strenger wordt dan hapt ze naar me. Daarna laat ze meteen gedrag zien waaruit blijkt dat ze weet dat ze te ver is gegaan, maar ze doet het wel;
- Kleine kinderen kunnen niet in de buurt komen. Als een kind een onverwachtse beweging maakt, richting eten loopt, of er eten is, dan gromt en hapt ze.
Het issue is met name dat ik in mei ons eerste kindje verwacht. Als dat niet het geval zou zijn geweest, zou ik net zo lang met haar door blijven werken in de hoop dat de problemen af zouden nemen. Maar ik kan niet meer wacht nu er een baby in huis komt.
Omdat haar gedrag het ergste is als ik alleen ben met haar (eigenlijk is ze gewoon de baas over mij), weet ik dat ik mijn aanpak naar haar aan moet pakken. Ik ben wat dat betreft toch een softie die al snel iets zielig vindt. Ik weet dat ik iets moet veranderen omdat ik haar anders weg moet doen. Dat laatste wil ik absoluut niet, maar ik heb ook een kind waar ik aan moet denken.
Hebben jullie advies over hoe ik haar het beste aan kan pakken en wat een blijven resultaat gaat geven? Het hoeft niet binnen twee maanden opgelost te zijn, als ik maar blijvend een stijgende lijn zie.
Reageren
)
