Ik zie dat een aantal mensen ook al de sennenhonden aangeraden hebben :). Ik heb geen ervaring met de Entlebucher, maar wel direct en indirect met de andere drie.
Mijn eigen Appenzeller kruising is to-taal niet geschikt als erfhond. De Appenzeller staat er om bekend dat het erfhonden zijn, omdat ze goed waken. Maar echt, ook deze honden zijn het liefste bij de baasjes in huis! Ik zie heel duidelijk dat Dobber enorm graag in huis wil zijn (wat ze sinds twee jaar ook mag, omdat we niet meer thuis wonen). En wat eerder al gezegd werd: het zijn hele pittige honden. Ik heb een tijdje op een Appenzeller forum gezeten met een heel aantal baasjes van dit ras. Het waren allemaal honden die een hele duidelijke opvoeding nodig hadden. Een cursus bij de gemiddelde, beloningsgerichte hondenschool is niet de juiste plek voor deze honden. Met dit ras kom je niet weg met de gemiddelde opvoeding van vooral belonen en weinig/niet corrigeren. Het is ook niet voor niks dat de fokgeschikte honden een karaktertest moeten ondergaan.
Wb de Grote Zwitser: Er zat ook iemand op het Appenzellerforum met een paar Zwitsers. Stuk voor stuk geen gemakkelijke honden. Het is een pittige lobbes die ook zeker een goede opvoeding moet hebben. Geen gemakkelijke hond en absoluut geen 'kortharige Berner Sennen'...
Wb de Berner: in mijn familie hebben we een Berner. Een schat van een hond die iedereen binnen laat en nog geen vlieg kwaad doet. Ontzettend kindvriendelijk, vrolijk, speels en zachtaardig. Een echte Berner dus :). Jammer genoeg worden de meeste Berners niet al te oud, omdat er veel honden dood gaan aan kanker. Het schijnt dat er wel lijnen zijn waar de honden redelijk oud worden (denk aan 10 jaar). Dus als je gaat voor een Berner, ga dan voor een met stamboom uit lijnen die bewezen hebben dat er weinig kanker in voor komt. Een Berner zo via Marktplaats is een grote gok...