Blinde hond

Wat een teleurstellende reaktie van de dierenarts, alsof iemand die blind is geen kwaliteit van leven zou kunnen hebben.

Natuurlijk is het naar om te zien en alles is nog zo vers, die knoop in de maag zou ik ook wel hebben. Je hebt toch een fase afgesloten, terwijl hij zich juist zo goed ontwikkeld had tot een blije ontspannen hond en nu moet hij zich weer aanpassen, en jullie ook. Maar zo te lezen is het toch in vrij korte tijd al een stuk beter dan net na de operatie, dat geeft moed. Ook dat hij goed eet vind ik een goed teken. 

Ik zie dus geen reden waarom een blinde hond geen plezier in zijn leven zou kunnen hebben en vind die reaktie eigenlijk ongepast.

Hoi Elena,

Ik kan mij goed voorstellen dat je Kane de stres van de auto rit wilde besparen.

Maar de reactie van de dieren arts vind ik persoonlijk wel erg jammer en zelfs triest.

In plaats van jullie te ondersteunen in deze moeilijke tijd en juist te vertellen dat hij weinig kwaliteit van leven heeft zo is nu niet echt opbeurend om te horen!!!!!

Klinkt als of deze arts er niet achter staat en daarom aanbied jullie Kane als het nodig uit zijn lijden te verlossen.

heel jammer!!!

Ik ga er namelijk van uit dat de dierenarts-chirurg dit zo nooit tegen jullie zou hebben gezegd!!

Maar dat deze eerder zou zeggen dat het tijd nodig heeft en optimistisch zou zijn met de stapjes die Kane al vooruit gaat...

Optisch gezien gaat alles ook nog qua uiterlijk veranderen als het geschoren haar weer terug gaat groeien dan krijgt Kane ook al weer een ander gezicht minder eng.

En qua oplosbare hechtingen zou ik er ook niet zomaar uit laten halen door deze arts!

Zeker niet zonder overleg met de chirurg die Kane heeft geopereerd.

Ik geloof ook echt nooit dat de arts-chirurg Kane heeft geopereerd zonder dat geen kans heeft op kwaliteit van leven.

Dit doet een arts niet als hij zou denken dat het voor een hond geen kwaliteit meer heeft.

Dan zou deze het alleen uit geld gewin doen zo een operatie!

dat zou onmenselijk zijn als zo een chirurg dat zou doen.

Echt ik vind het zo jammer dat jullie zo een ervaring hebben met deze arts vandaag.

Voorzichtig hoorde ik toch al verbeteringen hoe Kane er mee om gaat ook op het losloop veldje. 

Hij laat zich heerlijk verwennen met allemaal lekkere dingetjes zo te lezen.

geef hem eens ongelijk!!

Nu lees ik weer dat het lopen steeds makkelijker gaat dat is al heel mooi!

Ik hoop dat je de filmpjes hebt kunnen bekijken van YouTube.

bv de oude blinde hond die gewoon los op het pad tussen bomen(bleef zo netjes op afstand ertussen alsof deze het voelt met de zintuigen??) loopt tijdens de wandeling en een betonnen trap op loopt los.

Zelfs in het bos los (!!) niet tegen bomen loopt en zelfs over een boomstam klautert zonder te vallen.

deze mevr heeft een bel aan haar broekspijp en de hond volgt haar los.

Echt zo ontzettend bijzonder!!

Ook een druk spelende blinde hond gezien met andere honden het is dat er bij stond geschreven dat hij blind was..

En een blinde hond die druk met zijn baasje aan het spelen was/apporteren van een bal die ver weg werd gegooid de hond rende steeds perfect de bal achterna en kwam deze terug brengen ook zo ontzettend bijzonder en knap om te zien.(deze hond was zo vrolijk)

Ik begrijp het ontzettend goed dat je het verschrikkelijk moeilijk vindt!!

Ja vanachter een computer kan ik makkelijk schrijven... maar leef echt wel met jullie mee!!

Ik sta niet in jullie schoenen en begrijp dat het heel moeilijk is!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik weet wel dat honden echt in het hier en nu leven en zie hoe honden zich vaak echt heel goed aanpassen met hun beperking.

denk ook dat het mooi is dat jullie Kane de tijd geven om te leren met zijn handicap om te leren gaan.

En misschien is het toch fijner om toch naar de arts/chirurg de volgende controle te gaan ondanks misschien de stres voor Kane denk ik dat het voor iedereen fijner is.

deze arts kan jullie beter bijstaan bij evt vragen en dingen waar jullie nu misschien tegen aan lopen.

Een positief gesprek van de arts die wel achter deze operatie staat lijkt mij veel beter en een prettiger idee dan een arts die eerder nu al aan inslapen denkt en geen kwaliteit van leven..... 

Nogmaals aan de zijlijn is het makkelijker praten.....maar ik zou echt naar de chirurg gaan en niet zomaar de oplosbare hechtingen er uit laten halen...

In ieder geval nogmaals sterkte en een dikke knuffel voor de mooie en zeer lieve Kane!!!

Hoi Elena liet nu echt even jouw laatste tekst en mijn reactie daarop aan mijn partner lezen.

Ook mijn partner vond het een nare en eigenlijk ongepaste reactie van de dieren arts vandaag.

Ook hij zegt hetzelfde dat de chirurg die heeft geopereerd echt wel degelijk het idee heeft dat Kane wel kwaliteit van leven kan krijgen.

Dat zo een chirurg zo een grote operatie zou doen als de Kane echt totaal geen kwaliteit van leven zou hebben.

Dan zou de operatie alleen zijn om puur geld aan jullie te verdien dat gelooft ook mijn partner niet.

de chirurg heeft kane nog een kans willen geven op een paar fijne jaren ondanks of met zijn handicap.

Ook sterkte en beterschap van mijn partner!!!!

Het moet even de tijd hebben ,Als het haar terug gegroeid is ziet het er al veel minder zielig en eng uit .

De hechtingen zou ik lekker laten zitten ,dat lost wel op .

Zelf zien jullie al verbetering ,dus dat is mooi ,In mijn vorige stukje vertelde ik over een van onze gosjes ,Zij is na anderhalf jaar niet verbeterd ,qua angst ,dus wij overwegen soms wel te stoppen met haar .

Heel vaak gaat het goed met blinde honden ,het ligt gewoon ook aan het karakter van de hond  en net zo vaak gaat het minder goed zoals bij ons .

Maar zo kort na de operatie zou ik het zeker nog een tijd proberen .

Sterkte !

Bailey, hardstikke lief dat jullie zo meeleven ! Kane is niet bang gelukkig en vertrouwd ons volkomen. Het ligt aan mij... en ik vind het ook niet eng integendeel je houdt van je hond het is een opvanghond en we hebben hem van een angstige hond een trouwe en waakse bondgenoot gekregen. Alleen het idee dat hij voor altijd in het donker moet leven doet pijn ... meer dan ik wie dan ook kan uitleggen. Wij zijn in de gelukkige omstandigheid dat we we ruimte en tijd hebben om hem op te vangen maar wat als je dat niet hebt en je krijgt je hond zo terug ?! Ik vind dat mensen daarvoor gewaarschuwd moeten worden want het is een hele klus en een grote zorg. Ook hebben we t geluk nog twee andere opvanghondjes te hebben met wie hij min of meer samenleeft en waar hij zich soms aan irriteert maar die maar wat gek op hem zijn. Het was gewoon even een grote teleurstelling vanmiddag. Hij is in Utrecht geopereerd op de faculteit en natuurlijk doen ze dat niet zomaar dat begrijp ik maar de voorlichting moet beter, en dat ga ik daar ook bespreekbaar maken. Ik ga van het standpunt uit dat je je honden voor het leven hebt, het zijn geen oude schoenen die je wegdoet als het moeilijk wordt of als je er veel werk aan hebt. We doen het graag en met heel veel liefde. Maar.... de kwaliteit van leven staat altijd voorop en als dat inhoudt dat we een moeilijke beslissing in zijn belang moeten nemen dan is dat maar zo. Maar vooralsnog gaan we gewoon door. Hij gaat vooruit, is ondanks alles nog steeds blij en gaat graag mee uit ! De drie RRR en werken bij honden ook heel goed; rust reinheid en regelmaat dan gaat het het beste. Ik heb veel steun aan jullie lieve berichten en als ik de fb pagina en dit forum net als bepaalde mensen  die me hele goede adviezen hebben gegeven en me moed hebben ingesproken niet had gehad had ik er allang een punt achter gezet. Lang leve het internet zullen we maar denken met allemaal lieve betrokken mensen. Nogmaals dank ook namens onze lieve trouwe Kane X

Hoi Elena,

Allereerst bedankt voor het uitgebreide verhaal.

Kane heeft het ontzettend getroffen als opvang hond samen met jullie andere 2 opvanghonden.

Als je jou volgt over Kane en ook andere opvang honden dan voel je dat jullie echte dierenliefhebbers zijn.

Ook al omdat jullie Kane hebben laten opereren dat laat ook zien hoe ontzettend veel jullie van dieren en van Kane houden.

De dierenarts had inderdaad duidelijker kunnen zijn wat de operatie in zou houden en ook daarna want voor jullie klinkt het of het niet goed genoeg ter sprake is gekomen hoe het daarna zou zijn.

ik begrijp dat jullie daarom nog een gesprek willen hebben.

Ja een hond heb je voor het leven in voorspoed en tegen spoed en wij moeten onze dieren zo goed mogelijk verzorgen en de zorg geven die ze verdienen dat vind ik ook.

het is voor ons een volwaardig familie lid.

Jullie doen het allemaal met heel veel liefde dat is zo duidelijk!!

Inderdaad zijn wij als eigenaar/baasje die de keuze moeten maken als het echt niet meer gaat.

Dat is wel zo eerlijk voor het dier ik schrijf nu even in de algemeenheid.

Ook wij hebben helaas in het verleden ook dieren moeten inslapen .

Een verschrikkelijke beslissing maar helaas is zulke soorten dingen ook de harde realiteit.

men zegt weleens "houden van is ook los laten"

 Maar gelukkig gaat Kane vooruit!!

Hij eet.

Is ondanks alles nog steeds heel blij.

Gaat graag mee uit!!

Klinkt dat voor Kane het leven nog wel kwaliteit heeft ondanks zijn handicap.

En de operatie is nog maar heel kort geleden dus het klinkt wel positief.

Gelukkig hebben jullie de ruimte en de tijd om hem het zo comfortabel mogelijk te maken als is het zo lees.

Ook heeft hij een heel lief gezin om zich heen.

En zelfs honden maatjes.

Ik hoop dat het herstel voorspoedig gaat.

Ik vind het mooi dat jullie Kane deze kans hebben willen geven en nog steeds.

Hoe moeilijk het voor jezelf is en volgens mij ook dubbel voelt.

Gelukkig doet Kane het zo te horen goed en steeds beter.

Ik wens jullie veel sterkte toe en  weer een dikke knuffel voor Kane dat verdient die kanjer!!!!

En jullie stuur ik symbolisch een mooi bloemenboeket!!!

Jullie zijn ook echt kanjers!!!

Het lijkt me goed voor jezelf en voor de desbetreffende dierenarts als je de gevoelens waar je mee zit bespreekt. Dierenartsen (en gewone artsen trouwens ook) vergeten nog wel eens hoeveel impact een ingreep kan hebben. Voor hun is het dagelijkse kost en zij zien de patiënt vaak later terug wanneer deze weer redelijk genezen is. Maar juist die eerste paar dagen na de ingreep zijn soms ontzettend confronterend. Je blijft achter met tientallen vragen en twijfels. De arts had met al zijn/haar ervaring de keuze al gemaakt dat jullie hond deze kans verdiende en het aan zou kunnen, maar voor jullie kwam alles rauw op je dak. In ene zit je met een blinde angstige hond. Dus ja, wat meer voorbereiding wat je eventueel te wachten stond de eerste dagen was wel netjes geweest. Ik zou ze hier zeker op aanspreken.

Het is trouwens best logisch dat Kane de eerste dagen zo angstig was. Maar ik denk dat de blindheid daar niet de grootste oorzaak van was. Een hond ziet grotendeels met zijn neus. Maar de combinatie van ziek en suf voelen door de narcose, het moeten dragen van een kap, plus de na-pijn is genoeg om elke hond (blind of niet blind) flink van de kaart te brengen. 

Maar kijk hoe ver hij al gekomen is in iets meer dan een week. Kap af, neus in de lucht, het is een kanjer!

Hoi Elena,

Ik ben benieuwd hoe het met jullie en Kane gaat?

ik moest vanmorgen ook ineens denken aan hoe het nu met Kane en Elena is, ben wel benieuwd

Hallo,

Bedankt voor de belangstelling. Het gaat langzaam beter. Morgen is het drie weken maar hij heeft nog steeds de kap op. Ik durf hem niet af te doen aangezien hij er telkens met die grote nagels aan wil zitten. Er zit natuurlijk een holle ruimte achter de hechtingen dus ik ben heel bang dat hij de hechtingen kapot maakt. Na het weekend ga ik proberen om de kap af te doen overdag als ik thuis ben. Ik blijf het een hele ingreep vinden en ik vraag me nog steeds af of we hem er een plezier mee hebben gedaan. Het is niet anders, we hebben dit besloten en we dealen ermee. Uitlaten is echt oppassen geblazen dat hij niet de vijver inloopt of tegen een paaltje over prullenbak. Ik hoop dat hij nog een beetje levensvreugde heeft, hij is oprecht blij als we met hem uitgaan en eet graag zijn bak leeg. Verder heeft hij gezelschap aan onze andere twee hondjes.

Ik wil niet negatief overkomen maar als ik opnieuw voor de keuze stond had ik het niet gedaan. Laat het een waarschuwing zijn voor andere eigenaren van oudere honden die deze operatie overwegen. Het zijn immers dieren die hun hele leven wel hebben kunnen zien.

Bedankt voor jullie belangstelling en we gaan er het beste van maken !

Voor ons is het zeker makkelijk praten, maar ben er toch heel blij mee dat je..dealt.. hij eet lekker, gaat graag met jullie uit, okee het is een grote zorg voor je...en straks mag de kap af, gaat tie zich ook beter verplaatsen, en tuurlijk is het een grote zorg voor jullie allen, en wat is drie weken, bekijk het straks eens over een half jaar...en zoek lotgenoten op, dan kan je daar eens mee praten hoe hun het ervaren, ....hier een hele oude hond opleeftijd die niet los kan lopen buiten, hoort bijna nietmeer, ziet niet goed meer, maar ik geef haar toch de vreugde nog van haar bestaan, en nee dat kan je niet vergelijken, dat weet ik wel..kijk eens over een paar maanden hoe het dan gaat...je hond kan nog zoveel jaar bij je blijven....extra aandacht heeft je hond natuurlijk nodig, en je hond zal je gaan vertrouwen je zal voor hem zijn ogen worden....

Hallo Elena ,

Het is niet echt een holle ruimte achter de hechtingen hoor ,dat wordt opgevuld met iets wat een beetje lijkt op schuim en dat lost heel langzaam op .(ik weet even de naam niet meer )

Ik zou het zelf ook nooit meer laten doen bij een oudere hond die eerst goed zag ,het heeft op zo'n beest een hele impact ,maar dat is een keuze voor iedere eigenaar .

Succes en sterkte !

Oké dat is goed om te weten. Begrijp me goed; ik klaag niet, ik realiseer me alleen dat het leven voor Kane niet zo leuk meer is, ik merk het aan alles. Ik wil hier alleen eigenaren van oudere honden die deze ingrijpende ingreep moeten ondergaan en die na het verwijderen van de ogen compleet blind zijn waarschuwen om dit heel goed te overwegen. Het heeft een enorme impact en de hond wordt er echt niet gelukkig van. Ik weet dat er hier mensen op het forum zijn die er anders over denken en dat is ook prima. Wij hebben ons onvoldoende laten voorlichten en te gemakkelijk en te snel  beslist en niet goed nagedacht over hoe het voor onze negenjarige Kane moet zijn om voortaan in het donker te leven.

Ja hier hetzelfde meegemaakt zoals ik al tikte ,ik dacht er gewoon te makkelijk over ,het is nu ruim anderhalf jaar geleden ,er zijn dagen dat ze zeer schrikachtig is en je alles uit de kast moet halen om haar mee te krijgen ,en er zijn andere dagen dat ze wat vrolijker meegaat ,Het  eten krijgen is haar mooiste moment van de dag .

Zij wordt binnenkort 9 jaar .

Hoi hoi, op fora en Facebook pagina’s zie je enkel verhalen over honden die daarna zo gelukkig zijn. Ik vind dat je gewoon ook eerlijk moet kunnen zijn als het niet helemaal zo is gegaan als je had gehoopt. Ik heb die beslissing zelf gemaakt en ik zal heel goed voor hem zorgen, misschien nog wel beter dan voordat hij blind werd. Alleen had ik hem dit heel graag bespaard. En ja misschien gaat het straks iets beter; maar donker blijft het voor hem voor altijd.

Hier net zo hoor ,

Die verhalen zijn vaak ook over honden die altijd al blind waren ,die ontwikkelen hun gehoor en reuk veel beter als honden die op oudere leeftijd blind worden ,Voordat bij onze trisha het oog eruit ging zag ze volgens mij nog wat licht en donker ofschoon de oogarts ons verzekerde dat ze stekeblind was ,

Na de operatie was het gewoon wanhoop ,en nu na anderhalf jaar denken wij nog wel eens stoppen of doorgaan .

Het blijft moeilijk en zo'n hond lijkt er niets van te snappen ,dat maakt het zo triest en onzeker ,je ziet je hond soms echt zeer ongelukkig ondanks de mooie verhalen op internet van honden die het wel goed doen ,

Nu heb ik meerdere blinde honden gehad waarbij het wel goed ging ,die je goed aanwijzingen op stem kon geven ,die veel zelfverzekerder in het leven stonden of staan .

Maar bij trisha die zich afzondert ,vaak zo angstig is ,wel blij met eten en kluifjes  maar schrikt van geluiden ,geblaf van de andere is het gewoon moeilijk om te beslissen ,vooral omdat je weet hoe ze was toen ze haar ogen nog kon gebruiken .

Hoi Heleen, bij ons t zelfde ; de dierenarts vertelde ons ook dat hij helemaal blind was maar ik ben er van overtuigd dat hij wel nog wat kon zien. Maar goed; nu is het licht voor altijd uit... wat jammer voor je hondje, hoe oud is ze ? Angstig is verdrietig om aan te zien. Dat heeft Kane gelukkig niet maar het blijft triest en welke beslissing je ook maakt je zult je altijd afvragen; heb ik de goede keuze gemaakt. Uiteindelijk beslis jij en jij kunt het beste inschatten of je hond nog een fijn leven heeft of niet, want dat is wat wij onze dieren gunnen toch ? Heel veel sterkte en wijsheid en een knuffel voor Trisha 

Lieve Lara, ik weet heel zeker dat je goed op Gero hebt gepast ; maar soms heb je bepaalde dingen nou eenmaal niet in de hand. 9 jaar is ook al een hele leeftijd maar als we eerlijk zijn... het is nooit lang genoeg, we willen ze immers voor altijd bij ons houden. Niets trouwer en liefdevoller dan een dier nietwaar. Neem jezelf niets kwalijk het feit dat je nu nog over Gero schrijft zegt meer dan genoeg. Bedankt voor je lieve reactie, het is een cliché maar wel waar; hij heeft een mooi leven bij je gehad, beter dan de meeste honden kunnen wensen. Heeel veel liefs Elena

Dank je Elena ,Trisha is ruim 8 jaar nu en ongeveer anderhalf jaar geleden had ze de operatie .

Mooi dat Kane niet angstig is hoor ,dan is het gelijk al anders vind ik 

Sterkte en succes .

Hoi Elena,

Fijn om te horen hoe het met jullie gaat en met Kane.

Je komt beslist niet negatief over echt beslist niet.

Ik begrijp heel goed als je schrijft als je opnieuw voor de keuze zou staan dat je het niet zou hebben gedaan.

Ik vind het persoonlijk heel mooi dat je deze keuze had gedaan.

Ik  Begrijp ook heel goed nu je weet wat je nu weet dat je (waarschijnlijk)een andere keuze zou hebben gedaan.

Toen ik het volgde van jou heb ik mij ook afgevraagd hoe zou het zijn en welke beslissing zou ik nemen en wat kan ik de hond aanbieden en zou de hond het aan kunnen....wat ontzettend moeilijk!!!

Ben ontzettend blij dat wij gelukkig nog nooit wat dit betreft een beslissing hebben moeten nemen zoals jullie..

Helaas door ziekte wel helaas wel vaker de zeer pijnlijke  beslissing moeten maken qua inslapen.

Ik heb heel veel respect voor jullie voor de keuze die jullie hebben gemaakt.

Ook veel respect voor jullie hoe jullie er nu mee om gaan ondanks dat het verschrikkelijk moeilijk is en je voor jezelf weet ik zou het achteraf anders hebben gedaan toch er mee dealen en Kane veel liefde geven.

Het is mooi dat Kane oprecht blij is met uitlaten en nog graag eet.

Maar het is ook nog steeds erg moeilijk als ik het zo lees.

Ik wens jullie oprecht veel sterkte toe het valt niet mee als ik het zo lees voor jullie zelf ook.!!! 

Natuurlijk wel een dikke knuffel voor Kane!!

Ik hoop dat je nog steeds af en toe nog een update geeft....

Wij vinden het fijn om jullie te volgen.

Misschien is het voor jou ook fijn om te schrijven en ook van je af te schrijven als het (even) minder gaat!!!!

Want het is niet niks eerlijk is eerlijk als ik het zo lees voor jullie.

Hoi hoi ! Ja daar heb je gelijk in ! Het even van je af schrijven helpt echt wel ! En dieren kunnen wat gaan mankeren net als mensen dat houdt je altijd in je achterhoofd en ook wij hebben al diverse honden verloren, altijd oud gelukkig. Alleen is dit totaal nieuw en ook nog nooit meegemaakt in onze omgeving. Ik heb veel aan alle berichtjes op het forum en natuurlijk geef ik zo nu en dan een update. Bedankt voor de belangstelling en een fijn weekend ! 

Elena ik heb alles net op het gemakje gelezen,wat heftig maar ook fijn dat je op zo een eerlijke manier je verhaal,je twijfels hier wilt delen.

Je verhaal zal zeker helpen bij mensen die info zoeken over dit onderwerp.

Heel veel sterkte met alles.

Hoi Elena,

Ik vroeg mij af hoe zou het nu met jullie gaan?

Mocht je tijd hebben en willen doen..

Misschien voor ons een update.....?

Hoi Bailey,,

Wat leuk dat je hiernaar informeert ! Kane doet het op zich goed al krijg ik nog steeds een brok in mijn keel als ik naar hem kijk.....die kop zonder ogen....dan springen de tranen in mijn ogen en heb ik nog steeds spijt dat ik de operatie heb laten uitvoeren. Hij is blij als hij zijn eten krijgt, heel blij als we uitgaan maar het blijft een ding vind ik. We zijn heel gek met hem en verwennen hem uiteraard extra nu.

Feit is dat ik hem bijna aan niemand anders over kan laten dan aan onze eigen gezinsleden hetgeen ons ook beperkt in het dagelijks leven. Een paar dagen weg wordt een hele organisatie.  Alles moet vooral het zelfde blijven gezien hij nerveus is en bij ons de weg kent. Hij ligt met mooi weer een uurtje in de tuin samen met de twee andere hondjes. Maar goed; we hebben deze beslissing genomen dus we gaan ervoor ! Hij heeft ook artrose en krijgt daar 1 x per maand een pil voor die vooralsnog goed werkt, maar mocht het zover komen dat deze medicijnen niet meer werken dan laten we hem gaan. Het is jammer dat ze niet kunnen praten maar zoals ik het nu kan beoordelen kabbelt zijn leven op een aanvaardbare manier verder. Ik had hem dit niet gegund maar ja dat is met mensen ook die ziek worden; we hebben het niet in de hand. Wij kunnen beslissen voor hem wanneer het afgelopen moet zijn en dat zullen we niet "zomaar" doen.

Om een lang verhaal kort te maken; ik zou dit niemand aanraden. 1 oog is te doen maar mocht ik deze beslissing mogen overdoen had ik het niet gedaan. De hond had er niets meer van gemerkt; of hij nou onder narcose gaat voor een operatie of om de andere reden. Ik hoop dat onze ervaring andere hondenbaasjes helpt als ze ooit voor zo een moeilijke beslissing staan ; in het donker leven moet afschuwelijk zijn.