" Ik ben het dus wel met Hannah eens. Mijn Momo gromt niet maar ontwijkt, loopt weg, zoekt een rustige veilige plek op zoals haar bench.
Met Elsa ben ik denk ik te laks geweest. Die laat haar tanden zien en maakt kleine sneppende bewegingen. Ze heeft hiermee succes gehad bij andere honden en voor haar is dat het teken van: "Oprotten nu." Juist omdat ik het heb laten gebeuren doet ze het nu vaker, ook in andere situaties. Zoals bij de schapen als ze moe is van het spelen met andere honden en trainen komt ze bij mij uitrusten.. andere honden hoeven dan echt niet even bij haar te komen kijken en snuffelen want meteen komen die venijnige tandjes dan tevoorschijn.
Is dat erg? Wel.. tot noch toe heeft ze mazzel en zijn het allemaal lieve, sociale honden. Maar ze zal er maar eens eentje tegenkomen die dat prinsessengedrag van haar niet accepteert.. Ik heb pas nog meegemaakt waar dat toe kan leiden: Een zeer dominante reu die, opgeblazen als en macho, het veld op kwam lopen en acuut door de drie reuen die daar thuis zijn op zijn plaats gezet werd terwijl hij dat niet accepteerde. Het was dat de herder onmiddellijk ingreep anders was het bloed aan de muur geweest.
"Maar ze mag toch aangeven dat ze even rust wil?" Nou... het rare is dus dat Momo dat niet doet, die gromt ook niet en toch laat iedere gezonde hond haar met rust als zij met rustgelaten wil worden. Ik zie niet hoe ze dat doet, maar het lukt haar dus wel. De koningin. "
Mijn hond gromt ook niet, omdat zij de ruimte heeft weg te lopen en ik met haar meeloop.
Maar als ik haar bijvoorbeeld in een spannende situatie kort zou houden en op die plek blijf staan, heeft ze weinig andere keuze meer.
Als zij wegloopt van een kind bijvoorbeeld, zorg ik dat dat kind niet meer in de buurt komt van haar. Want dat was al het signaal dat ze er klaar mee is.
Maar als een kind achter haar aan zou blijven lopen zal ze op een gegeven moment echt wel gaan grommen (op zn minst). Want de andere signalen blijken niet opgepikt te worden.
En zij heeft ergens gewoond waar alle signalen genegeerd werden en ze non stop probeerde weg te komen zonder succes. Dus ze heeft echt geen kort lontje wat dat betreft.
Als er dan pas bij het grommen op haar gereageerd wordt zal ze leren dat dat is wat nodig is. Zoals elsa dat dus idd ook waarschijnlijk geleerd heeft.
Daarom vind ik het belangrijk dat ze zich in de signalen verdiept zodat ze er eerder op in kan springen.
Een hond die gefrustreerd is (niet bij andere hond kan komen), of vol adrenaline zit van de sport zal ook een korter lontje hebben.
En sowieso heeft de ene hond een korter lontje dan de ander, wat natuurlijk ook weer van veel factoren afhankelijk is.
Ik neem mijn hond dan ook in "bescherming" zodat ze het niet zelf hoeft te regelen in een situatie waar dat teveel voor haar is.
Momo is misschien duidelijker met haar lichaamstaal zonder daarbij te hoeven grommen? Of heeft daar betere ervaringen mee, of sowieso minder snel geprikkeld?